"Kopnęłabym cię, gdybym mogła"
"Kopnęłabym cię, gdybym mogła" to emocjonalny rollercoaster o kobiecie, która każdego dnia toczy walkę z rzeczywistością, rozpadającym się życiem i własnymi granicami wytrzymałości. Kiedy jej córka zapada na tajemniczą chorobę, a mąż znika w interesach, świat Lindy (Rose Byrne) zaczyna się walić, zamieniając jej codzienność w bieg z przeszkodami, którego nie da się ukończyć.
W bliskich kadrach o niesamowitej intensywności wizualnej film pulsuje napięciem i emocjami. Rose Byrne tworzy wybitną kreację, wykonując mistrzowski slalom między gniewem, rozpaczą, determinacją i szaleństwem. To realistyczny, przejmujący, a zarazem niepokojący portret kobiety, która w obliczu chaosu próbuje zachować resztki kontroli.
Byrne otrzymała za swoją rolę Złoty Glob oraz Srebrnego Niedźwiedzia na festiwalu w Berlinie. Jest także jedną z faworytek w wyścigu po Oscara za najlepszą pierwszoplanową kreację żeńską.
"To był zwykły przypadek"
Małżeństwo z kilkuletnią córką wraca wieczorem do domu, ale awaria samochodu zmusza ich do udania się do warsztatu. Jeden z mechaników proponuje pomoc. Drugi, przyglądający się z oddali Vahid, rozpoznaje w kliencie komisarza irańskiej policji, który torturował go w trakcie przesłuchań po antyrządowych protestach. Vahid ciągle utyka, a przez ból pleców i uszkodzone nerki porusza się z nieukrywanym trudem. Wierzy, że nie skrzywdziłby muchy, ale czy żądza zemsty nie okaże się silniejsza?
"To był zwykły przypadek" debiutował na festiwalu w Cannes w 2025 roku, gdzie otrzymał najważniejsze wyróżnienie wydarzenia - Złotą Palmę dla najlepszego filmu. Odbierający nagrodę reżyser Jafar Panahi w pierwszych słowach podziękował swojej rodzinie i zapewnił, że cały czas jest przy niej. "To jest moment, by poprosić wszystkich Irańczyków na całym świecie: odłóżmy wszystkie różnice na bok, najważniejszy jest nasz kraj i jego wolność. Dojdźmy do tego momentu razem, żeby nikt nie mówił nam, jakie mamy nosić ubrania, co mamy mówić. A kino to jest społeczeństwo. Nikt nie ma prawa mówić nam, czego nie wolno robić" - mówił Panahi, a towarzysząca mu ekipa jego filmu nie potrafiła powstrzymać łez.
"To był zwykły przypadek" otrzymał później wiele wyróżnień na całym świecie oraz nominacje do czterech Złotych Globów (w tym za najlepszy dramat) i dwie do Oscarów (najlepszy film międzynarodowy i scenariusz oryginalny).
"Pillion"
Kiedy zabójczo przystojny Ray (Alexander Skarsgård) zostawia nieśmiałemu Colinowi (Harry Melling) swój numer telefonu, ten bez wahania pozwala zakuć się w miłosne kajdany. Od tej pory zjawia się na każde wezwanie najatrakcyjniejszego członka klubu bikersów. Nagła przemiana Colina to szok dla jego miłych rodziców, a dla niego samego oszałamiająca nauka jazdy na tylnym siedzeniu. Utrata kontroli i całkowite oddanie - kto by pomyślał, że to takie przyjemne?
"Pillion" Harry'ego Lightona zadebiutował podczas 78. festiwalu w Cannes w sekcji Un Certain Regard, gdzie otrzymał nagrodę za scenariusz. Film jest nominowany także do trzech statuetek BAFTA, w tym za najlepszą produkcję brytyjską.
"Kill Bill: The Whole Bloody Affair"
Po ponad 20 latach od premiery reżyser Quentin Tarantino pokaże swą dylogię w nowej wersji. "Kill Bill: The Whole Bloody Affair" to połączenie dwuczęściowej sagi zemsty z lat 2003-2004 w jeden wypełniony akcją film.
"Kill Bill" opowiada historię Panny Młodej, byłej elitarnej płatnej zabójczyni, która planuje brutalną zemstę na swoim byłym kochanku, Billu. Gdy chciała odejść, ten urządził masakrę na jej weselu. Panna Młoda budzi się po czterech latach w śpiączce i poprzysięgła, że odpłaci wszystkim, którzy ją skrzywdzili. Billa zostawia sobie na sam koniec.
"Kill Bill: The Whole Bloody Affair" to pełna, autorska wersja stworzonego przez Quentina Tarantino dwuczęściowego widowiska, łącząca wydarzenia z Vol. 1 i Vol. 2 w jedną, spójną, nieocenzurowaną całość. Z produkcji usunięto cliffhanger z końcówki jedynki oraz streszczenie, które otwierało kontynuację.
"Napisałem scenariusz i wyreżyserowałem to wszystko jako jeden film. I cieszę się, że mogę dać fanom szansę zobaczenia go właśnie w takiej formie" - przekazał Tarantino w oświadczeniu z okazji premiery.
Widzowie mogą też liczyć na niespodziankę - nową, 7,5-minutową animowaną sekwencję, której wcześniej nie pokazywano. Wszystkie seanse będą się odbywać z 15-minutową przerwą.
"Glorious Summer"
Upalne lato, renesansowy pałac. Trzy kobiety trwają w beztroskim stanie zawieszenia, a enigmatyczny system spełnia wszystkie ich życiowe potrzeby - zapewnia jedzenie, rozrywkę i narzędzia do ciągłego samodoskonalenia. Istnieje tylko jedna zasada: nie wolno im przekroczyć otaczającego posiadłość muru.
Wkrótce jednak na idyllicznym obrazku pojawiają się rysy. Skupiony na welnessowych afirmacjach plan dnia zaczyna przypominać zniewolenie, a spod uśmiechów i pogodnej powierzchowności przebijają odkładane latami złość, gniew i palące pragnienie wolności. Bohaterki zaczynają komunikować się za pomocą własnego kodu i potajemnie "ćwiczą umieranie", desperacko usiłując wypracować plan ucieczki. Czy wychowane w wiecznej niedojrzałości kobiety będą w stanie przekroczyć granice, które wyznaczył im system?
Pełnometrażowy debiut fabularny Heleny Ganjalyan i Bartosza Szpaka "Glorious Summer" miał swą premierę podczas festiwalu SXSW w Teksasie. Za "połączenie subtelnych kreacji aktorskich z urzekającym obrazem w celu stworzenia sugestywnej wizji świata, w którym raj i więzienie stają się nie do odróżnienia" tytuł zdobył Szafirowe Lwy na ubiegłorocznym 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
"Zima pod znakiem Wrony"
Grudzień 1981 roku. Profesor Joan Andrews (nominowana do Oscara za "Nić widmo" Leslie Manville), znana i kontrowersyjna psychiatrka z Londynu, przyjeżdża do Warszawy na międzynarodowy kongres psychiatryczny. W Polsce opiekuje się nią młoda doktorantka Alina (Zofia Wichłacz), pełna idealizmu i energii. Podczas wystąpienia profesor wybucha polityczny protest. Zmuszona do ucieczki Joan trafia do mieszkania Aliny na Ursynowie. Gdy następnego dnia wprowadzony zostaje stan wojenny, świat wokół nagle przestaje działać - telefony milczą, ulice pustoszeją, miasto zamienia się w klatkę.
Joan staje się świadkiem zabójstwa młodego opozycjonisty. Przypadkowe zdjęcie, które robi, zamienia ją w obiekt pościgu tajnej policji. W obcym kraju, gdzie każdy może być donosicielem, a język jest barierą, Joan musi zaufać obcym ludziom i własnej intuicji.
"Zima pod znakiem Wrony" Katarzyny Adamik to film inspirowany opowiadaniem "Profesor Andrews w Warszawie" Olgi Tokarczuk, laureatki Nagrody Nobla i Man Booker International Prize. Scenariusz autorstwa reżyserki, Sandry Buchty i Lucindy Coxon otrzymał Specjalne Wyróżnienie ScripTeast 2018 w Cannes, gdzie jury uzasadniło swoją decyzję słowami: "Ten scenariusz przedstawia porywającą, częściowo komiczną, częściowo surrealistyczną, a zarazem niebezpieczną podróż przez moment w historii Europy, który miał ogromne konsekwencje. To opowieść o złożonych relacjach między ludźmi z różnych kultur i środowisk - pełna empatii, napięcia i ironii".
"Dźwięk śmierci"
Grupa młodych ludzi znajduje tajemniczy artefakt - starożytny aztecki gwizdek nazywany "gwizdkiem śmierci". Początkowo traktują go jak dziwną ciekawostkę, nieświadomi, że kryje w sobie mroczną, a zarazem krwawą historię. Wystarczy jeden gwizd, by ożywić przerażającą klątwę: każdy, kto usłyszy ten dźwięk, wkrótce stanie twarzą w twarz ze swoją własną śmiercią. To, co początkowo wyda się niewinną zabawą, szybko przerodzi się w desperacką walkę o przetrwanie. Kolejne osoby giną w makabrycznych okolicznościach, strach i napięcie rośnie, a granica między światem żywych i umarłych staje się niemal niewidoczna. Bohaterowie muszą odkryć tajemnicę pradawnego przedmiotu, zanim będzie za późno.
"Dźwięki śmierci" to najnowszy film Colina Hardy'ego, uznanego twórcy teledysków, który swe zdolności reżyserskie szlifował między innymi na planie serialu "Gangi Londynu".
"Żyj za mnie"
Fabuła filmu "Żyj za mnie" jest oparta na prawdziwej historii. Najlepsze przyjaciółki Ari i Zahra mają po 14 lat. Ari dowiaduje się, że jest nieuleczalnie chora. Natomiast Zahra niespodziewanie traci prawo do azylu w Holandii i musi wrócić do Afganistanu. Ari pisze list do rządu: "umieram. Czy Zahra może zająć moje miejsce i nie być deportowaną?".
"Zmiennokształtni 2"
"Zmiennokształtni 2" to kontynuacja filmu młodzieżowego z 2024 roku. Nowy rok szkolny w liceum Clearwater to dla grupy przyjaciół nowe ekscytujące wyzwania. Na początek muszą zmierzyć się z poważną sprawą: Rada Leśnych Wędrowców prowadzi śledztwo przeciwko patronowi szkoły, Andrew Millingowi, oskarżonemu o atak na ludzi. Carag staje przed trudnym wyborem - z jednej strony chce powstrzymać swojego mentora przed dalszymi agresywnymi działaniami, z drugiej Milling obiecał zaprowadzić chłopaka do jego prawdziwej rodziny pum. Warunkiem jest jednak dalsze ukrywanie prawdy przed Radą.
"Kicia Kocia w podróży"
Nowe odcinki serii wiernie odzwierciedlają dobrze znany czytelnikom humor oraz radość bijącą z przygód rezolutnej kotki. Kicię Kocię czeka dużo nowych przeżyć. Ukochana bohaterka zabierze widzów na daleką afrykańską sawannę, lotnisko czy budowę placu zabaw. Oczywiście, będą jej towarzyszyć wierni przyjaciele - Pacek, Adelka i Julianek. Razem wybiorą się do lasu, nauczą segregacji śmieci i pójdą na pierwszy spektakl do teatru. "Kicia Kocia w podróży" to sporo dobrej zabawy.
"Najświętsze serce"
"Najświętsze Serce" to opowieść o istocie wiary chrześcijańskiej. Bohaterowie filmu w swoich świadectwach uosabiają największe problemy współczesnego świata: samotność, zmęczenie, brak sensu życia. Opowiadają o odnalezieniu zaskakującego lekarstwa - relacji, która pomogła im na nowo odkryć siebie.
