Maria Pakulnis laureatką Orła. Grania trudnych ról nauczyło ją życie

Hanna, którą w filmie "Johnny" zagrała Maria Pakulnis, to samotna, schorowana aktorka, która przebywa w hospicjum prowadzonym przez księdza Jana Kaczkowskiego. Oprócz księdz to właśnie ona przyczyniła się do przemiany głównego bohatera, Patryka - nauczyła go manier, przekazała swoja mądrość, a przede wszystkim uwierzyła, że w tym recydywiście kryją się pokłady empatii. Rola, choć niewielka, była chwalona przez krytyków, a w poniedziałkowy wieczór przyniosła jej Orła. Przyglądając się życiu Marii Pakulnis śmiało można powiedzieć, że do pokazywania na ekranie trudnych emocji przygotowała ją nie tylko szkoła aktorska, ale też, a może przede wszystkim, prywatne doświadczenia.

Zobacz również:

---

Wiadomości

Maria Pakulnis: Nie zrobiła kariery na miarę talentu?

Tomasz Bielenia

Aktorka w licznych wywiadach otwarcie mówiła o swoim trudnym dzieciństwie. Schorowanej, pogrążonej w depresji mamie i ojcu, który traumę spowodowaną pobytem w łagrach topił w alkoholu. Przez lata zamkniętą w sobie nastolatkę z Giżycka prześladował "brak". "Wiem, co to znaczy ból i samotność w dzieciństwie" - przyznała w programie "Orły 2023: rozmowy o kinie" Pakulnis. Zapewniła przy tym, że jej doświadczenia, te z lat młodości, jak i późniejsze, nigdy nie sprowokowały jej do postawienia się w roli ofiary.

Ona podobnie, jak Patryk z filmu "Johnny", także przekonała się o sile tej jednej osoby, która dostrzega w nas to, czego sami nie widzimy i delikatnie, nienachalnie popycha w kierunku, który zmienia nasze życie. Dla Pakulnis takim przewodnikiem była polonistka w Liceum Medycznym Pielęgniarstwa w Giżycku. To ona dostrzegła w niej talent sceniczny i zachęciła do odważnej decyzji o aktorstwie. "To dzięki niej pojechałam na studia, na egzamin, na który mnie zawiozła. Wiozła wówczas także swojego syna, na reżyserię dźwięku. Dla mnie to postać legenda. W życiu nie spodziewałam się, że ktokolwiek zwróci na mnie uwagę. Byłam młodą dziewczyną, wiedziałam, że muszę zdobyć zawód, że muszę zmierzyć się z życiem, bez żadnego wsparcia. Dzięki niej narodziłam się na nowo, raptownie moje życie wywróciło się totalnie" - dodała.

---

Po długich latach nieobecności na ekranie, Maria Pakulnis przypominała się polskim widzom soczystą rolą w "Planecie Singli 3". Wcieliła się w matkę głównego bohatera, Tomka Wilczyńskiego, silną kobietę z Mazur. "Pierwszego dnia na planie miałam od razu najtrudniejszą scenę. Coś nie wyszło, pomyliłam się. Byłam zdenerwowana, zamknęłam się. Zabawne, bo przecież nakręciłam wiele filmów, także nagradzanych Ale ta długa przerwa od kina sprawiła, że czułam się niemal jak debiutantka. Na szczęście wyszło dobrze. A i moje nerwy się przydały, bo pasują do sceny" - opowiadała aktorka.Maciej Zdunowski / Gigant Filmsmateriały prasowe

---

---

W ostatnich latach Marię Pakulnis oglądać możemy w telewizyjnych produkcjach. Aktorka znajduje się w stałej obsadzie "Pierwszej miłości" i "Na Wspólnej". Pojawiała się też w "Prawie Agaty", "Ojcu Mateuszu" oraz "Na dobre i na złe". Najbardziej chwali sobie jednak rolę w serialu "Powiedz TAK", gdzie kreuje postać Zofii - ciotki głównej bohaterki, rozwódki, która lubi dobrą zabawę i męskie towarzystwo. - Dawno nie spotkałam się z tak dobrze napisaną rolą. Naprawdę miałam fantastyczne zadanie aktorskie do wykonania - aktorka mówiła w rozmowie z agencja Newseria Lifestyle.Bartosz KrupaEast News

---

---

Maria Pakulnis była żoną aktora i reżysera Krzysztofa Zaleskiego. W 2008 roku, po wielu miesiącach trudnej i bolesnej terapii, przegrał on walkę z nowotworem mózgu. - Przez cały ten czas, kiedy opiekowałam się chorym mężem i potem, kiedy umarł, płynęły do mnie słowa otuchy, wsparcia, współczucia. Tyle ciepła, tyle przyjaźni... To bardzo pomogło mi przetrwać tamten okres - artystka opowiada o tych najtrudniejszych w życiu chwilach.Marek SzymańskiAgencja FORUM

---

---

W 1986 roku Pakulnis zagrała w ekranizacji "Jeziora Bodeńskiego" Stanisława Dygata. Film Janusza Zorskiego zdobył Złotego Lamparta - główną nagrodę prestiżowego festiwalu w Locarno, kreacje Pakulnis wyróżniono zaś na Festiwalu Filmowym w Gdyni nagrodą dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Archiwum TVPAgencja FORUM

---

---

Kinowym debiutem Marii Pakulnis był występ w "Dolinie Issy" (1982) w reżyserii Tadeusza Konwickiego. "Taką chwilę zapamiętuje się na całe życie. Zetknęłam się z moim krajanem - wielkim Tadeuszem Konwickim. Nigdy nie zapomnę, jak mi gdzieś na planie powiedział na ucho, że czuję kamerę i że to dobrze. Pewnych rzeczy nigdy nie mówił wprost - taki był. A jednak wypuszczając te małe zdania, sprawiał, że działały magicznie. Były niczym najcenniejsze wskazówki. Debiutować u kogoś tak mądrego było czymś niesamowitym. Cała jego litewska, lekko mroczna natura fascynowała mnie. Zresztą, także jego wielka duchowość. I skrytość. Ten pierwszy raz zawsze jest najważniejszy i to się zapamiętuje - aż zmysłowo. Ja zapamiętałam" - aktorka mówiła w rozmowie z "Tele Tygodniem".archiwum Filmu Agencja FORUM

---

---

Do ważnych momentów aktorskiej kariery Pakulnis zaliczyć trzeba występ w "Obywatelu Piszczyku" Andrzeja Kotkowskiego (na zdjęciu), w którym wcieliła się w żonę granego przez Jerzego Stuhra tytułowego bohatera. Aktorkę oglądaliśmy również w głównej roli w trzeciej części telewizyjnego cyklu Krzysztofa Kieślowskiego "Dekalog", gdzie zagrała "drapieżną i gwałtowną" Ewę - byłą kochankę granego przez Daniela Olbrychskiego mężczyzny. Ostatnią ważną kinową rolę Pakulnis zagrała w "Konsulu" Mirosława Borka (1989), gdzie oglądaliśmy ją w kreacji kochanki tytułowego bohatera, granego przez Piotra Fronczewskiego hochsztaplera Czesława Wiśniaka.archiwum Filmu Agencja FORUM

---

---

Aktorka kontynuowała świetną passę występem w "Zygfrydzie" Andrzeja Domalika. W ekranizacji opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza aktorka wcieliła się w żonę dyrektora cyrku. Rola ta przyczyniła się do otrzymania przez Pakulnis Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego, aktorkę wyróżniło też pismo "Ekran", przyznając jej wyróżnienie Złotego Ekranu.archiwum Filmu Agencja FORUM

---

---

W kolejnych latach Pakulnis oglądaliśmy m.in. w głośnym debiucie Jacka Bromskiego "Zabij mnie glino" (żona granego przez Piotra Machalinę kapitana Popczyka), "Schodami w górę, schodami w dół" Andrzeja Domalika (Agnieszka Lilipowska) czy "Oszołomieniu" Jerzego Sztwiertni, w którym stworzyła pamiętny duet z Władysławem Kowalskim (na zdjęciu).AKPA

---

Drugie spotkanie, które zmieniło życie Pakulnis, miało miejsce w 1981 roku w Teatrze Współczesnym w Warszawie. Początkująca, wciąż niepewna siebie aktorka poznała tam Krzysztofa Zaleskiego, znanego aktora i reżysera. Choć, jak wspomniała w jednym z wywiadów, szybko między nimi zaiskrzyło, nie od razu poddała się temu uczuciu. Zaleski był bowiem wtedy w separacji z Krystyną Wachelko. Na randkę jednak wkrótce się umówili. Co ciekawe, aktor na to spotkanie nieoczekiwanie zabrał kolegę. Ta nietypowa randka nie zniechęciła jednak Pakulnis. Na kolejnych przekonała się, że spotkała mężczyznę, z którym może rozmawiać godzinami. Dlatego gdy Zaleski dostał rozwód, Pakulnis, nie bacząc na dzielącą ich różnicę wieku, postanowili zostać jego żoną.

Zobacz również:

---

Wiadomości

Maria Pakulnis wspomina zmarłego męża. "Dlaczego los takich ludzi łączy ze sobą?"

Aleksandra Kalita

"Dzięki niemu poznałam mnóstwo dobrej literatury, rozwijałam się, ale to się odbywało przy okazji. Fajnie się pracowało razem. Ja nie byłam przez niego lepiona, bo byłam osobą dość niezależną. Strasznie pragnęłam domu, którego nigdy nie miałam" - wyznała w rozmowie z magazynem "Pani" Pakulnis. Może właśnie dlatego aktorka walczyła o to małżeństwo, gdy Krzysztof Zalewski wdał się w romans z Joanną Trzepiecińską. Pakulnis nie tylko mu wybaczyła, ale też namówiła go do powrotu i odbudowania ich związku. Trwała przy nim też, gdy zachorował na raka mózgu. Potworna diagnoza, którą Zaleski usłyszał w 2006 roku, była początkiem dwóch trudnych lat jego powolnego odchodzenia. Pakulnis w tym czasie pracowała, wychowywała syna, opiekowała się mężem i oswajała z tym, że w końcu nadejdzie to, co nieuchronne.

Gdy czytała scenariusz filmu "Johnny", Maria Pakulnis zapewne niejednokrotnie widziała migawki z własnego życia. Udanego, bo ten "brak", który odczuwała w dzieciństwie, udało się jej wypełnić miłością, spełnieniem zawodowym, relacją z synem. Tym bardziej poruszające mogą być jej słowa, które padły w programie "Orły 2023: rozmowy o kinie". Mówiąc o filmie "Johnny" aktorka wyraziła nadzieję, że ci, którzy już go widzieli, lub dopiero zobaczą, zakończą seans ważną refleksją.

"Jakie to ważne mieć kontakt, przekazywać coś, uczyć czegoś, a nie tylko zabezpieczać młodym ludziom tysiące dodatkowych zajęć. Dziś młody człowiek jest zabezpieczony, ale kompletnie samotny. Dzieci pozostawione same sobie, robienie kariery, dziadkowie - niepotrzebni, niewygodni. Wiem, co to znaczy ból i samotność w dzieciństwie, ale w moich czasach było podwórko, dzieciaki, wspólne zabawy. Życie jest kruche, przelatuje tak szybko, warto zrobić wszystko, żeby nie zostać samemu na koniec. Rodzimy się samotni i umieramy samotni, ale jakie to jest ważne, żeby mieć przy sobie kogoś, kto cię będzie trzymał za rękę" - powiedziała aktorka.