W piątek do kin wchodzi dramat "Oskarżony", w którym w jednej z głównych ról występuje Charlotte Gainsbourg, córka Serge'a Gainsbourga i Jane Birkin, jedna z najważniejszych europejskich aktorek. O tym, że nie nie zna żadnych granic i nie boi się wyzwań, udowodniła m.in. współpracą z Larsem von Trierem. Przypominamy najważniejsze dokonania w jej karierze.
Charlotte Gainsbourg w scenie z "Antychrysta"Album OnlineEast News
Charlotte Gainsbourg zadebiutowała w kinie w wieku 12 lat w filmie "Słowa i muzyka", u boku Catherine Denevue, a chwilę później, w wieku 15 lat, otrzymała swojego pierwszego Cezara - dla najbardziej obiecującej aktorki za rolę w dramacie "Złośnica" Claude'a Millera.
Nad rozwojem jej kariery od samego początku czuwali rodzice. Już jako nastolatka razem z ojcem nagrała piosenkę "Lemon Incest", a także zagrała w filmie "Charlotte Forever", który Serge Gainsbourg wyreżyserował. On także napisał materiał na jej debiutancką płytę towarzyszącą temu filmowi i tak też zatytułowaną. Z kolei na planie "Kung - fu master" Agnes Vardy młoda Charlotte partnerowała swojej matce.
Jane Birkin jest też wokalistką, ma na koncie kilkanaście albumów studyjnych. "Birkin jest uosobieniem tego, co intuicyjnie możemy nazwać piosenką francuską. Zmysłowy erotyzm wysokiego i świszczącego głosu, bezpretensjonalna prostota melodii, szczególna funkcja szeptu" - pisał po jej występie w Teatrze Muzycznym "Roma" Tomasz Bielenia. "Wokalną przeciętność nadrabia sceniczną charyzmą, emanującą z niej uśmiechniętą witalnością oraz autoironicznym poczuciem humoru" - dodawał recenzent Interii.
Laurent MAOUS/Gamma-RaphoGetty Images
Jane Birkin firmuje swoim nazwiskiem jedną z najdroższych torebek świata, wykonaną z krokodylej skóry Birkin Croco. Kilka lat temu gwiazda poprosiła jednak dom mody Hermes, by zmienił nazwę tego modelu, gdyż nie akceptuje brutalnego traktowania krokodyli.
Birkin nawiązała współpracę z Hermesem na początku lat 80., po spotkaniu z ówczesnym prezesem firmy Jean-Louis Dumasem. Jak głosi anegdotka, siedzieli obok siebie w samolocie z Paryża do Londynu. Gdy rozmawiali, z szafki bagażowej wypadła jej torebka, wysypując swoją zawartość. Wtedy Birkin zaczęła opowiadać Dumasowi o swojej wymarzonej torebce. Wkrótce otrzymała produkt skrojony na miarę jej potrzeb... Michel Dufour/WireImageGetty Images
O wiele większym skandalem okazał się reżyserski debiut Serg'ea Gainsbourga "Je t'aime moi non plus" (1975). Film, który zawierał wiele scen nieocenzurowanego erotyzmu, został zakazany w Wielkiej Brytanii; kreacja Jane Birkin przyniosła jej jednak nominację do Cezarów w kategorii "najlepsza aktorka". W kolejnych latach jeszcze trzykrotnie nominowana była do "francuskich Oscarów" - w 1985 roku za główną rolę w "La Pirate", w 1987 za pierwszoplanowy popis w obrazie "Kobieta mego życia" i za drugoplanową kreację w "Pięknej złośnicy".Collection CSFF / Rue des ArchivesAgencja FORUM
Jane Mallory Birkin przyszła na świat 14 grudnia 1946 roku w Londynie. Jej mamą była ceniona brytyjska aktorka teatralna Judy Campbell. Mając 19 lat, poślubiła kompozytora Johna Barry'ego, autora motywu przewodniego filmowej serii o przygodach Jamesa Bonda. Po krótkim małżeństwie, którego owocem była córka Kate Barry, młoda Brytyjka postanowiła spróbować swych sił jako aktorka. Pierwszą kinową rolą Birkin była rólka w komedii Richarda Lestera "Sposób na kobiety".Victor Blackman/Daily Express/Hulton ArchiveGetty Images
W 2013 r. Birkin straciła swoją najstarszą córkę, fotografkę Kate Barry (ur. 1967 r.), której ojcem był angielski kompozytor John Barry. Kobieta zmarła na skutek obrażeń, które odniosła po wypadnięciu z okna swojego apartamentu w Paryżu. Eric CATARINA/STILLS/Gamma-RaphoGetty Images
W latach 80. Jane Birkin była bohaterką dwóch osobistych filmów Agnes Vardy - "Agnès V. o Jane B" i "Kung-fu Master". W córkę postaci granej przez Birkin wcieliła się Charlotte Gainsbourg.United Archives/IFA Film East News
W 2021 roku na festiwalu w Cannes miał premierę dokumentalny film "Jane by Charlotte" zrealizowany przez Charlotte Gainsbourg. "Potrzebowałam kamery, żeby powiedzieć jej 'kocham cię'. Mój tata pisał dla mnie piosenki, ale nigdy nie powiedział mi tych słów prosto w twarz. Dzisiaj rozumiem, że wszystko to, co dla mnie zrobił, było wyjątkowym sposobem wyrażania miłości. Także mama okazała mi wiele serca, poświęcając tyle czasu, ile potrzebowałam" - Gainsourg mówiła w rozmowie z Polską Agencją Prasową.Stephane Cardinale - Corbis/CorbisGetty Images
Przełomowy okazał się dla Jane Birkin występ w głośnym "Powiększeniu" (1966) Michelangela Antonioniego, w którym zagrała jedną z modelek fotografowanych przez głównego bohatera, granego przez Davida Hemmingsa. Szybko stała się sensacją, uosabiającą ducha "swingującego Londynu" lat 60. Kolejnymi filmami młodej aktorki były: kryminalny "Kalejdoskop" Jacka Smitha oraz erotyczny "Basen" Jacquesa Deraya, w którym partnerowała na ekranie Alainowi Delonowi i Romy Schneider.Screen Prod / PhotononstopEast News
Mimo że swój największy przebój - skandalizującą miłosną piosenkę "Je t'aime... moi non plus" Serge Gainsbourg napisał dla Brigitte Bardot, artystka przestraszyła się skandalu i poprosiła muzyka o niewydawanie nagrania. Rok później Gainsbourg nagrał piosenkę ponownie, tym razem z Jane Birkin. Brytyjska modelka, młodsza od Gainsbourga o 18 lat, stała się muzą francuskiego artysty. Poznali się na planie filmu "Slogan" i pozostawali w burzliwym związku przez 13 lat. Nigdy się nie pobrali, ale mieli córkę - odnoszącą zarówno kinowe, jak i muzyczne sukcesy Charlotte Gainsbourg.Sunset Boulevard/CorbisGetty Images
W 1973 roku Birkin oglądaliśmy w roli kochanki Brigitte Bardot w filmie "Gdyby Don Juan był kobietą" Rogera Vadima. "Zgodziłam się bez wahania tylko po to, by znaleźć się w łóżku z Brigitte Bardot" - mówiła po latach Birkin, przyznając, że "nawet jej stopy są piękne".Sunset Boulevard/CorbisGetty Images
Następnie młodziutka aktorka wystąpiła w takich filmach, jak m.in. w "Mała złodziejka" Claude'a Millera (nominacja do Cezara), "Dziękuję ci, życie" Bertranda Bliera, "Jane Eyre" Franco Zefirelliego, "Love etc" Marion Vernoux, "Gwiazdkowy deser" Daniele Thompson (drugi w jej karierze Cezar, tym razem za najlepszą rolę drugoplanową), "Intruz" Davida Baileya.
Od piątku w polskich kinach oglądać możemy Gainsbourg we francuskim dramacie "3 serca" (L), w styczniu ponownie zagości na naszych ekranach w obyczajowej "Sambie" (P).materiały prasowe
U von Triera oglądaliśmy jeszcze Gainsbourg w "Melancholii" (grała tam drugoplanową rolę) oraz w "Nimfomance" (na zdjęciu). Tu aktorkę czekałpo nie mniejsze wyzwanie niż podczas realizacji "Antychrysta". W najmocniejszej emocjonalnie scenie jej bohaterka dokonuje bowiem na kuchennej podłodze aborcji.
Gainsbourg przyznała, że podczas kręcenia "Antychrysta" pomagała jej mama - Jane Birkin. Moja matka bardzo pomogła mi w pracy nad "Antychrystem". Była gotowa odpowiadać na moje SMS-y o każdej porze, a ja potrzebowałam obracać wszystkie te sprawy w żart. To było dla mnie tak trudne, że w tych kilkuset znakach, jakie można wystukać na komórce, próbowałam jej opisać cały swój dzień i żartować z tego, co robię - przyznała aktorka. I dodała: - To było tak, że pisałam jej: "Zgadnij co dziś robiłam? W sumie nic specjalnego. Najpierw płakałam, wyłam i wrzeszczałam, a później już tylko seks i wszechobecna krew". To było histeryczne, a ubranie tego w kilka słów wiadomości było nieco groteskowe - tłumaczyła Gainsbourg.
Najważniejszym reżyserem w jej aktorskiej karierze pozostaje jednak Duńczyk Lars von Trier. Za rolę w filmie "Antychsyst" (2009) Gainsbourg otrzymała Złotą Palmę festiwalu w Cannes dla najlepszej aktorki imprezy. Jednym z najbardziej wstrząsających momentów tego obrazu była hiperrealistyczna scena, w której bohaterka Gainsbourg wycina sobie łechtaczkę przy pomocy nożyczek.
Charlotte Gainsbourg nie rezygnuje również z kariery muzycznej. Jej piosenki pojawiły się na wielu ścieżkach muzycznych filmów i płytach innych zespołów. Album "5:55" ukazał się w 2006 a przy jego powstawaniu aktorka i piosenkarka pracowała m.in. z duetem Air, Jarvisem Cockerem i słynnym producentem Nigelem Godrichem. Ostatnim muzycznym wydawnictwem w karierze aktorki jest krążek "IRM", który nagrała wspólnie z Beckiem.
Stosunkowo późno jej talent dostrzeżono za oceanem. Jej amerykańskim debiutem było dopiero "21 gramów" Alejandro Gonzalesa Inarritu z 2003 roku, w którym zagrała obok Seana Penna, Naomi Watts, czy Benicio del Toro. Potem pojawiły się kolejne role - "Nazwij to snem" Michaela Gondry'ego, czy "I'm Not There" Todda Haynesa.
Aktorkę oglądać możemy również w popularnych produkcjach. Gainsbourg regularnie występuje w filmach reżyserowanych przez jej męża Yvana Attala, m.in. "Moja żona jest aktorką" oraz "I żyli długo i szczęśliwie".materiały prasowe
To głośna scena z "Cementowego ogrodu" - bohaterka Gainsbourg staje na rękach, chcąc w ten sposób uczcić 16. urodziny brata. Podświadomie wie, że w ten sposób wodzi chłopca na pokuszenie.materiały prasowe
Po raz pierwszy zszokowała publiczność w 1993 roku występując w filmie "Cementowy ogród" w reżyserii swojego wujka, Andrew Birkina (brata Jane Birkin). Gainsbourg wcieliła się tu w 17-letnią Julie, która po śmierci matki rozpoczyna podszyty erotyzmem flirt ze swoim 15-letnim bratem.
Od tamtej pory wystąpiła m.in. w "Mała złodziejka" Claude'a Millera - na zdjęciu - (nominacja do Cezara), "Dziękuję ci, życie" Bertranda Bliera, "Jane Eyre" Franco Zefirelliego, "Love etc" Marion Vernoux, "Gwiazdkowy deser" Daniele Thompson (drugi w jej karierze Cezar, tym razem za najlepszą rolę drugoplanową), "Intruz" Davida Baileya.
Nad rozwojem jej kariery od samego początku czuwali rodzice. Już jako nastolatka razem z ojcem nagrała piosenkę "Lemon Incest", a także zagrała w filmie "Charlotte Forever", który Serge Gainsbourg wyreżyserował. On także napisał materiał na jej debiutancką płytę towarzyszącą temu filmowi i tak też zatytułowaną. Z kolei na planie "Kung - fu master" Agnes Vardy młoda Charlotte partnerowała swojej matce.
Zadebiutowała w kinie w wieku 12 lat, w "Słowa i muzyka" u boku Catherine Denevue, a chwilę później, w wieku 15 lat, otrzymała swojego pierwszego Cezara - dla najbardziej obiecującej aktorki za rolę w "Złośnica" Claude'a Millera (na zdjęciu).materiały prasowe
Charlotte Gansbourg, córka słynnego francuskiego piosenkarza Serge'a Gainsbourga i aktorki Jane Birkin, to obecnie jedna z najważniejszych europejskich aktorek. O tym, że nie boi się aktorskich wyzwań, udowodniła współpracą z Larsem von Trierem. Przypominamy najważniejsze dokonania w jej karierze - fot. Sean Gallup
Po raz pierwszy zszokowała publiczność w 1993 roku, występując w filmie "Cementowy ogród" w reżyserii swojego wujka, Andrew Birkina (brata Jane Birkin). Gainsbourg wcieliła się tu w 17-letnią Julie, która po śmierci matki rozpoczyna podszyty erotyzmem flirt ze swoim 15-letnim bratem. W jednej z głośnych scen z tego filmu bohaterka Gainsbourg staje na rękach, chcąc w ten sposób uczcić 16. urodziny brata. Podświadomie wie, że w ten sposób wodzi chłopca na pokuszenie.
Rodzice Charlotte Gainsbourg - Jane Birkin i Serge GainsbourgDZA AFP/AFP -/East News
Najważniejszym reżyserem w aktorskiej karierze Gainsbourg okazał się jednak Duńczyk Lars von Trier. Za rolę w jego filmie "Antychryst" (2009) gwiazda otrzymała Złotą Palmę festiwalu w Cannes dla najlepszej aktorki imprezy. Jednym z najbardziej wstrząsających momentów tego obrazu była hiperrealistyczna scena, w której bohaterka Gainsbourg wycina sobie łechtaczkę przy pomocy nożyczek.
"Antychryst" [trailer]
Gainsbourg przyznała, że podczas kręcenia "Antychrysta" pomagała jej mama - Jane Birkin. Moja matka bardzo pomogła mi w pracy nad "Antychrystem". Była gotowa odpowiadać na moje SMS-y o każdej porze, a ja potrzebowałam obracać wszystkie te sprawy w żart. To było dla mnie tak trudne, że w tych kilkuset znakach, jakie można wystukać na komórce, próbowałam jej opisać cały swój dzień i żartować z tego, co robię - przyznała aktorka. I dodała: - To było tak, że pisałam jej: "Zgadnij co dziś robiłam? W sumie nic specjalnego. Najpierw płakałam, wyłam i wrzeszczałam, a później już tylko seks i wszechobecna krew". To było histeryczne, a ubranie tego w kilka słów wiadomości było nieco groteskowe - tłumaczyła Gainsbourg.
"Melancholia" [trailer]
U von Triera oglądaliśmy jeszcze Gainsbourg w "Melancholii" (grała tam drugoplanową rolę) oraz w "Nimfomance". Tu na aktorkę czekało równie duże wyzwanie jak podczas realizacji "Antychrysta". W najmocniejszej emocjonalnie scenie filmu jej bohaterka dokonuje bowiem na kuchennej podłodze aborcji. Ponadto podzielony na dwie części film wypełniony był ujęciami licznych erotycznych zbliżeń, w których bierze udział grana przez Gainsbourg Joe. Gdy "Nimfomanka" wchodziła na ekrany mówił o nich cały świat.
"Nimfomanka - Część II" [trailer]
Co ciekawe, stosunkowo późno talent aktorki dostrzeżono za oceanem. Jej amerykańskim debiutem było dopiero "21 gramów" Alejandro Gonzalesa Inarritu z 2003 roku, w którym zagrała obok Seana Penna, Naomi Watts, otwiera się w nowym oknie czy Benicio del Toro. Potem pojawiły się kolejne role - "Nazwij to snem" Michaela Gondry'ego, "I'm Not There" Todda Haynesa, "Dzień niepodległości: Odrodzenie" Rolanda Emmericha czy "Pierwszy śnieg" Tomasa Alfredsona. W Hollywood Gainsbourg nigdy nie udało się jednak zagrać prawdziwie wielkiej roli.
Charlotte Gainsbourg nie rezygnuje również z kariery muzycznej. Jej piosenki pojawiły się na wielu ścieżkach muzycznych filmów i płytach innych zespołów. Album "5:55" ukazał się w 2006, a przy jego powstawaniu aktorka i piosenkarka pracowała m.in. z duetem Air, Jarvisem Cockerem i słynnym producentem Nigelem Godrichem. Kolejnym muzycznym wydawnictwem w jej karierze był "IRM", który nagrała wspólnie z Beckiem. Ostatnia płytą Gainsbourg nosiła tytuł "Rest" (2017). Na krążku gwiazda starała się oddać uczucia, jakie towarzyszyły jej po śmierci ojca i przyrodniej siostry, Kate Barry z powodu choroby alkoholowej.
Gainsbourg regularnie występuje w filmach reżyserowanych przez jej partnera, Yvana Attala, m.in. "Moja żona jest aktorką" oraz "I żyli długo i szczęśliwie". Właśnie z filmu twórcy o izraelsko-algierskich korzeniach pochodzi jej najnowsza kreacja. "Oskarżony" okazał się zresztą prawdziwie rodzinnym projektem, bo w głównej roli wystąpił w nim syn aktorsko-reżyserskiej pary - Ben Attal.
Francuski dramat miał swoją światową premierę podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji. Yvan Attal nie wahał się przed powierzeniem głównych ról w filmie swojej życiowej partnerce i ich synowi.
Charlotte Gainsbourg na wrześniowym festiwalu w Wenecji 2021Ernesto RuscioGetty Images
"Patrzyłem na nich przede wszystkim jak na aktorów [...] Zagraliśmy razem z Benem w filmie 'Pieskie życie', mieliśmy tam bardzo przejmującą scenę, która mnie bardzo dotknęła. Pomyślałem, że chciałbym znów to przeżyć, dzięki pracy przy nowym filmie. Zastanawiałem się też, kto mógłby zagrać jego matkę w 'Oskarżonym'. Stwierdziłem wtedy, że najlepiej zrobi to jego własna matka. I miałem rację. Między nimi dzieją się ważne rzeczy na ekranie, bardzo dobrze widać emocje między tymi postaciami. Wybrałem ich, tak jak wybieram innych aktorów do ról w moich filmach" - wyznał Yvan Attal.
"Yvan dokładnie wie, czego chce na planie. Jest super, ale też jest...bardzo szczery i mówi wprost, o co chodzi. Mimo że jestem w tej branży już od dawna, nadal jestem bardzo wrażliwa na to, co dzieje się na planie, z tego względu zachowuję pewien dystans. Nie znaleźliśmy jeszcze idealnego sposobu na współpracę. A może właśnie to jest idealne rozwiązanie..." - podkreśliła Charlotte Gainsbourg.