Celeste Dalla Porta: Piękność z Włoch
Celeste Dalla Porta w 2021 roku zagrała niewielką rolę u Paolo Sorrentino w "To była ręka Boga". Kiedy mistrz dostrzegł jej talent i zaproponował pierwszoplanową kreację w swojej najnowszej produkcji "Bogini Partenope", była zaskoczona. 27-letnia aktorka podkreśla, że Sorrentino nie wybrał jej dlatego, że jest szczególnie piękna.
"Piękno jest metaforą młodości. Partenope dorasta i obserwuje, jak zmienia się jej życie" - mówiła Dalla Porta w wywiadzie dla "Sweden Herald". - "Piękno nie jest tylko piękne, może być też brzydkie. Partenope jest tak samo piękna jak miasto Neapol - wszystko zależy od tego, na co skierujesz swoją uwagę".
Zobacz również:
"Od mojej postaci nauczyłam się słuchać siebie i nie polegać na oczekiwaniach innych. Jej walka o pójście naprzód po poważnej traumie wiele mnie nauczyła. Ona jest wolną kobietą, nie bojącą się samotności ani osądu. Ma silny wewnętrzny dialog, co czyni ją powściągliwą - nie dlatego, że brakuje jej pewności siebie, ale dlatego, że nie potrzebuje aprobaty innych. Wystarczy słuchać siebie. To nauczyło mnie czegoś bardzo cennego: znaczenia wsłuchiwania się w siebie i niepolegania na osądach innych" - dodała 27-latka w rozmowie z portalem "Metal Magazine".
W "Bogini Partenope" ważną drugoplanową rolę pisarza i doradcy młodej Partenope gra Gary Oldman. Co mówił o młodszej koleżance?
"Między mną a Celeste prywatnie jest taka sama dynamika, co między postaciami, które gramy w filmie. Jestem starszy, mam za sobą długą karierę, a to była pierwsza duża praca Celeste. Ona wciąż ma w sobie niewinność i czystość, których nigdy nie będzie już w stanie odzyskać, gdy film wejdzie na ekrany" - zapewnił gwiazdor w "Sweden Herald".
"Bogini Partenope": O filmie
Przyjście na świat małej Partenope jest jak narodziny bogini. Na pięknej wyspie Capri objawia się kobieta idealna, która swą niezwykłą urodą zniewala mężczyzn, jednocześnie wymykając się ich żądzom. Ambitna, ogromnie ciekawa świata, nade wszystko ceni sobie wolność i szukanie własnej drogi przez życie. Od spotkanych na niej mężczyzn, amerykańskiego pisarza, lubieżnego biskupa czy zakochanego w niej do szaleństwa przyjaciela z młodości, uczy się patrzeć na świat pod różnymi kątami. Zanurzona w tętniącym żywiole neapolitańskiej codzienności nigdy nie daje się zdefiniować i ujarzmić.
