Był przedstawicielem kina ambitnego, a także popularnego, autorem ekranizacji dzieł literackich; wyreżyserował w sumie ponad 30 filmów, w tym kilka monumentalnych o tematyce religijnej. Był również scenarzystą wielu swoich filmów.
W 1986 roku w uznaniu dla jego dorobku Delannoya nagrodzono honorowym Cezarem.
Miłośnik literatury, często współpracował z Jeanem Cocteau. Według scenariusza Cocteau powstał cieszący się uznaniem "Wieczny powrót" (1943) z Jeanem Marais w roli głównej.
Z kolei "Symfonia pastoralna" na podstawie Andre Gide'a, z Pierre Blancharem oraz Michele Morgan w rolach głównych przyniosła reżyserowi Grand Prix na festiwalu w Cannes w 1946 roku.
Film "Bóg potrzebuje ludzi" (1950) wyróżniono na festiwalu w Wenecji.
Delannoy był reżyserem m.in. filmów: "Kości rzucone" (1947) na podstawie Jeana-Paula Sartre'a, "Tajemnica Mayerlingu" (1949) z Jeanem Marais, "Minuta zwierzeń" (1952) z Jeanem Gabinem i Michele Morgan, "Dzwonnik z Notre-Dame" (1957) na podstawie Wiktora Hugo z udziałem Anthony'ego Quinna i Giny Lollobrigidy.
W połowie lat 50. powrócił do kina popularnego. Powstały wtedy m.in. "Pułapka" (1958) i "Śmierć na klęczkach" (1959) z Jeanem Gabinem w roli komisarza Maigreta. Nakręcił również m.in. "Księżnę de Cleves" (1960) z Mariną Vlady i Jeanem Marais.
Na początku lat 70. skoncentrował się na reżyserii telewizyjnej.
W kilkanaście lat później wyreżyserował monumentalne filmy o tematyce religijnej: "Bernadette" (1988), "Pasja Bernadette" (1990) i "Maria z Nazaretu" (1995).
