"Moja zbrodnia": Ten film obejrzało we Francji ponad milion widzów [zwiastun]

Francois Ozon osadził film w latach trzydziestych ubiegłego wieku tłumacząc swój zabieg w jednym z wywiadów: "Taka stylizacja pozwala zadawać trudne pytania i śmiać się z rzeczy, z których w dzisiejszym świecie być może nie potrafimy się śmiać. Gdybym opowiedział tę historię we współczesnych realiach, wyszedłby film dramatyczny, a chciałem się tego ustrzec. Kiedy zacząłem pracować nad "Moją zbrodnią" trwał akurat lockdown i miałem ochotę wrócić do komedii, zrobić coś lekkiego, jednocześnie zajmując się sprawami, które dotyczą nas dzisiaj, czyli dynamiką władzy i statusem kobiet." 

Reżyser podkreśla, że "Moja zbrodnia" to film, który zamyka tzw. komediową trylogię kobiecą. Wcześniejsze filmy, które Ozon zalicza do tej trylogii to świetne komedie "8 kobiet" i "Żona doskonała". W "8 kobietach" chodziło o wyrzeczenie się patriarchatu, "Żona doskonała" opowiadała o powstaniu matriarchatu i rozwoju kobiet w polityce. "Moja zbrodnia" mówi o sile kobiet, ruchu #metoo i odzwierciedla to, co działo się w ciągu ostatnich kilku lat  z nową falą feminizmu.

"Moja zbrodnia" jest luźno inspirowana sztuką Georgesa Berra i Louisa Verneuila z 1934 roku. Opowiada historię Madeleine, ładnej, młodej i bez grosza przy duszy aktorki, oskarżonej o zamordowanie słynnego producenta filmowego. Inspiracją do stworzenia tej postaci był dla Ozona Harvey Weinstein, amerykański producent filmowy.

Kiedy wydaje się, że Madeleine stoi na straconej pozycji, z pomocą przychodzi jej najlepsza przyjaciółka, bezrobotna prawniczka Pauline (Rebecca Marder). Oparta na podstępie strategia, jaką w sądzie przyjmują bohaterki, przynosi niespodziewany skutek i zwycięstwo. Los Madeleine kompletnie się odmienia, staje się sławna i może przebierać w zawodowych propozycjach. Nagła rozpoznawalność bohaterki nie wszystkim jednak się podoba, zwłaszcza zdetronizowanej gwieździe kina niemego Odette Chaumette (Isabelle Huppert).

---

"Moja zbrodnia" trafi na ekrany kin 4 sierpniamateriały prasowe

---

Historię z lat 30. poprzedniego stulecia François Ozon filtruje przez wątki feministyczne, ruch #metoo i problem wpływu mediów na kształtowanie opinii publicznej. Zrealizowana w gwiazdorskiej obsadzie, z Nadią Tereszkiewicz, Rebeccą Marder, Isabelle Huppert, Fabricem Luchinim i Danym Boonem komedia to kolejny dowód niezwykłego talentu i wszechstronności Ozona.