"E=mc2": TWÓRCY

OLAF LUBASZENKO - reżyser i odtwórca roli głównej - Max

Reklama

Reżyser i aktor; syn pary aktorów Asji Łamtiuginy i Edwarda Linde. Zadebiutował mając 12 lat w serialu „Życie Kamila Kuranta” (reż. Grzegorz Warchoł). Po trzech latach pojawił się na ekranie ponownie w filmie „Trzy młyny” (jako Jarogniew). W latach 1982 - 87 jako nastoletni chłopiec zagrał w wielu polskich produkcjach min. „Sonata marymoncka”, „Łuk Erosa”, „Trójkąt Bermudzki”. W 1988 rozpoczął pracę jako asystent reżysera przy realizacji „Dekalogu” Krzysztofa Kieślowskiego. Zdobyte w ten sposób doświadczenia wykorzystał podczas współpracy z Andrzejem Wajdą przy filmie „Pierścionek z orłem w koronie”, jak i podczas realizacji samodzielnych projektów reżyserskich.

W „Krótkim filmie o miłości” Krzysztofa Kieślowskiego gra przejmującą rolę młodego chłopaka zakochanego w dojrzałej kobiecie. Za rolę w tym filmie zdobył główną nagrodę na festiwalu filmowym „Gwiazdy jutra” w 1989 w Genewie. Olaf Lubaszenko jako aktor zostaje doceniony również w Polsce. Czytelnicy miesięcznika FILM przyznali mu tytuł najpopularniejszego aktora - nagroda Złotej Kaczki. Otrzymał także nagrodę na Festiwalu Polskich Filmów - Koszalin '89 za "Bez grzechu" Wiktora Skrzyneckiego oraz Złotego Jaguara na Festiwalu Filmowym w Meksyku w 1993 roku za "Pamiętnik znaleziony w garbie" Janusza Kidawy-Błońskiego. Za rolę Jury Borana w „Zabić Sekala” otrzymał nagrodę za najlepszą męska kreację na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlowych Varach oraz Polską Nagrodę Filmową - Orły 1999.

W 1996 roku po raz pierwszy spróbował swoich sił jako reżyser. Pierwszym projektem był teatr TV pt. „Małgosia”. Po roku na ekranach pojawił się jego debiut fabularny „Sztos”. Kolejny film „Chłopaki nie płaczą” zdobył miano filmu kultowego i nagrodę - Złoty Bilet za rewelacyjny wynik frekwencyjny w kinach (ponad 550 tysięcy widzów). Równie wielkim sukcesem okazał się ostatni film Olafa Lubaszenko pt. „Poranek kojota”.

Olaf Lubaszenko jako aktor:

1981 - Życie Kamila Kuranta

1984 - Trzy młyny

1986 - Sonata matymoncka

1986 - Łuk Erosa

1987 - Tabu

1987 - Bez grzechu

1988 - Krótki film o miłości

1988 - Piłkarski poker

1989 - Marcowe migdały

1989 - Czarny wąwóz

1990 - Pogranicze w ogniu

1990 - Seszele

1991 - Kroll

1991 - Odjazd

1992 - Pamiętnik znaleziony w Garbie

1992 - Psy

1992 - Kraj świata

1993 - Lista Schindlera

1993 - Les amoureux

1995 - Wirus

1995 - Gnoje

1996 - Słodko-gorzki

1996 - Poznań '56

1996 - Ekstradycja II

1997 - Staś i Wiktoria

1997 - Kiler

1997 - Sztos

1997 - Zabić Sekala

1998 - Demony wojny wg Goi

1998 - Chłopcy z Mielczarskiego

1998 - Córy szczęścia

1998 - Operacja Samum

1999 - Wszyscy moi bliscy

1999 - Kiler-ów 2-óch

2000 - Egoiści

2000 - Zakochani

2000 - Pierwszy milion

2000 - Operacja Koza

2000 - Bajland

2001 - Stacja

2001 - Boże skrawki

2001 - Tam i z powrotem

2002 - Rób swoje, ryzyko jest twoje

2002 - E=mc2

2002 - Sfora

Olaf Lubaszenko jako reżyser:

1997 - Sztos

2000 - Chłopaki nie płaczą

2001 - Poranek kojota

2002 - E=mc2

ROBERT MˇKA – scenariusz

Pisarz, scenarzysta, wydawca (z wykształcenia fizyk teoretyk).

Absolwent Wydziału Fizyki UW i Studium Scenariuszowego przy Łódzkiej Szkole Filmowej.

Autor zbioru opowiadań „Wielka Gra” (1994), scenariuszy filmowych, artykułów popularnonaukowych, reklam, scenariuszy akcji promocyjnych, tekstów do programów telewizyjnych. Współpracował z „Gazetą Wyborczą” i dwutygodnikiem „Cogito”. E = m c2 jest jego debiutem filmowym.

PIOTR WOJTOWICZl - zdjęcia

Za zdjęcia do filmu „Szuler" („Cheat" - koprodukcja polsko-amerykańska w reżyserii Adka Drabińskiego) otrzymał prestiżową Nagrodę im. Andrzeja Munka. Jako drugi operator pracował przy filmach Stanisława Różewicza i Jerzego Wójcika. Samodzielnie zrealizował zdjęcia do filmów „Zakład" Teresy Kotlarczyk, „Podróż do Polski" S. Kurtza (prod. francuska), „Autoportret z kochanką" Radosława Piwowarskiego, „Sztos" Olafa Lubaszenko i „Córy szczęścia" Marty Meszaros, „Tam i z powrotem” Wojciecha Wójcika oraz do trzech części serialu „Ekstradycja" Wojciecha Wójcika oraz do „Opowieści weekendowych" Krzysztofa Zanussiego. Jest autorem zdjęć do kilkunastu filmów dokumentalnych i kilkudziesięciu spektakli Teatru Telewizji. W 1998 roku wyreżyserował 9-odcinkowy serial telewizyjny dla dzieci.

Dowiedz się więcej na temat: E=mc2

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Rekomendacje