Kultowy film z lat 80. "Flashdance", opowiadający o pracownicy huty, która marzy, by dostać się do renomowanej szkoły baletowej, zyska drugie życie. Wytwórnia Paramount rozpoczęła wstępne prace nad realizacją serialu w oparciu o tę historię.
Jennifer Beals w filmie "Flashdance"Paramount /Courtesy Everett CollectionEast News
Filmowa opowieść o 18-latce z Pittsburgha, Alex, która za dnia pracuje jako spawaczka w hucie, a wieczorami jako tancerka w barze, bo chce zostać primabaleriną, to wielki przebój roku 1983. Nagrodzona Oscarem piosenka z "Flashdance" - "What a Feeling", w wykonaniu Irene Cara, którą wciąż regularnie grają rozgłośnie radiowe, wzmacnia legendę tego filmu.W nowej wersji "Flashdance", planowanej w formie serialu, główną bohaterką będzie młoda czarnoskóra kobieta. Nad scenariuszem tej historii pracuje Tracy McMillan ("Mad Man"). Reżyserii podejmie się Angela Robinson ("Profesor Marston i Wonder Woman", "Czysta krew"). Za projekt odpowiada wytwórnia Paramount, w której powstał również pierwowzór. Serial trafi na platformę Paramount+, który wkrótce zastąpi serwis CBS All Access. Data jego premiery nie jest jeszcze znana.Wspomniane studio pracuje również nad spin-offem innego filmu z porywającą muzyką - "Grease".
W 1969 roku Sydney Pollack przeniósł na ekran głośną powieść Horace'a McCoya z 1935 roku "Czyż nie dobija się koni?". Jego film, w którym główną rolę zagrała Jane Fonda, uhonorowano dziewięcioma nominacjami do Oscarów (jedna z nich - dla aktora w roli drugoplanowanej, Giga Younga - zaowocowała statuetką Amerykańskiej Akademii Filmowej).
Lata 30, rekordowe bezrobocie. W tej sytuacji maratoński konkurs taneczny, w którym główną nagrodą jest 1500 dolarów, stanowi nie byle jaką okazję do wyrwania się z nędzy. Ofiary wielkiego kryzysu uczestniczą w nim tłumnie - tańcząc dniem i nocą, dosłownie do upadłego...
Producent Erik Feig marzył, by nakręcić film, którego siłą napędową byłaby muzyka i taniec, a bohaterowie podbiliby serca młodej publiczności - obraz w stylu tych, które fascynowały go w młodości: "Gorączki sobotniej nocy", "Sławy" czy "Dirty Dancing". Tak doszło do powstania produkcji "Step Up - Taniec zmysłów" (2006), wyreżyserowania której podjęła się Anne Fletcher. Motywem przewodnim i siłą napędową "Step Up" była muzyka (rytmy dancehall, R&B i hip-hop) i rewelacyjne piosenki skomponowane specjalnie do filmu i wykonywane przez takie gwiazdy, jak: Sean Paul, Ciara, Chris Brown czy Samantha Jade.
Tyler Gage wskutek nierozważnego chuligańskiego wybryku zostaje skazany na pracę społeczną w szkole tańca. Na początku czuje się w nowej roli nieswojo i obco. Wszystko się zmienia, kiedy poznaje piękną studentkę. Dziewczyna wciągnie go w świat muzyki i pomoże mu odkryć w sobie wyjątkowy talent do tańca. A w międzyczasie zapłonie między nimi gorące uczucie... Co ważne, miłość połączyła nie tylko bohaterów filmu, ale także grających główne role Jennę Dewan i Channinga Tatuma, którzy zakochali się na planie i byli razem przez kolejne dwanaście lat.
Niespełna rok po "Flashdance", w kinach pojawił się "Footloose" (1984) Herberta Rossa, film, który od pierwszych scen ujmuje nastrojem, porywa brawurowymi tanecznymi numerami i eksploduje znakomitą muzyką. W tle zaś rozgrywa się ponadczasowa walka pokoleń - niewinnych przyjemności ze skostniałymi normami moralnymi.
Do prowincjonalnego miasteczka sprowadza się chłopak z dużego miasta Ren McCormick (Kevin Bacon). Jego młodzieńczy entuzjazm szybko studzą panujące tu surowe zasady, zakazujące tańca i słuchania rockowej muzyki. Lokalna młodzież zdaje się być pogodzona z tymi regułami, ale niewiele trzeba, aby rozniecić konflikt pokoleń... Poza wszystkimi innymi walorami, ten film to skarbnica niezapomnianych przebojów, na czele z nominowanymi do Oscara piosenkami: "Footloose" i "Let's Hear It for the Boy".
Wyreżyserowany przez Stephena Daldry'ego "Billy Elliot" (2000) to wzruszająca historia chłopca, który odkrywając w sobie nieoczekiwanie pasję tańca, rozpoczyna podróż w świat własnych marzeń i dążeń, poznając jednocześnie bardziej brutalną stronę życia - kulturowe stereotypy, kryzys ekonomiczny (strajki górnicze w Anglii w 1984 roku) i rodzinne konflikty.
Kiedy jedenastoletni Billy (Jamie Bell) przypadkowo trafia na zajęcia lokalnego kółka baletowego, dzielącego salę z klubem bokserskim, jest coś w magicznym ruchu ciał, co przykuwa jego uwagę i rozbudza wyobraźnię. Chłopiec wkrótce zamienia swoje rękawice bokserskie na strój baletowy i zaczyna uczęszczać na lekcje pani Wilkinson (Julie Walters). Ta ekscentryczna nauczycielka tańca - swoim wyrobionym okiem znawczyni - dostrzega natychmiast drzemiący w Billym potencjał i zapominając o pozostałych podopiecznych, cały swój zapał i entuzjazm zaczyna wkładać w szkolenie nowego protegowanego.
"Flashdance" (1983) był drugim filmem Adriana Lyne'a, po dobrze przyjętych "Lisicach". Bohaterką żywiołowej i nastrajającej optymistycznie historii jest Alex Owens (Jennifer Beals), śliczna, ambitna i pełna pasji 18-latka, która za dnia pracuje w hucie jako spawacz, a nocą tańczy na scenie podrzędnego baru.
Mistrzowska choreografia i montaż scen tanecznych obrazowały pełną desperacji walkę młodej dziewczyny o niezależność, miłość i spełnienie marzeń - zdanie egzaminów do elitarnej szkoły tańca. Ścieżka dźwiękowa filmu rozbrzmiewała porywającą muzyką lat 80., a wśród licznych piosenek królowały niezapomniany, nagrodzony Oscarem przebój Irene Cara "What a Feeling" oraz "Maniac" - śpiewany przez Michaela Sambello.
Na początku był reportaż Nika Cohna, opublikowany latem 1976 roku na łamach "New York Magazine". Dziennikarz opisywał w nim obyczaje zafascynowanej muzyką disco młodzieży - biednej, pozbawionej perspektyw. Bohaterem artykułu uczynił 19-letniego Vincenta. Losy chłopaka zainspirowały twórców filmu "Gorączka sobotniej nocy" (1977). Oczywiście scenarzysta Norman Wexler zmienił mu imię.
Teraz nazywał się Tony Manero, miał bezrobotnego ojca i matkę, która na ołtarzyku ustawiła zdjęcie starszego syna, będącego księdzem. Młodszego, pracującego w sklepie, spisała na straty. Ten ostatni, przeżywa wewnętrzny kryzys, a jedyną odskocznią dla niego są wypady do dyskoteki... Pomysł, by w roli szykanowanego przez rodziców Tony'ego obsadzić Johna Travoltę, okazał się strzałem w dziesiątkę. Tak jak umieszczenie na ścieżce dźwiękowej piosenek zespołu Bee Gees: "Staynin' Alive", "Night Fever", "More Than A Woman" i "You Should Be Dancing".Screen Prod / PhotononstopEast News
Za sprawą "Czarnego łabędzia" (2010) Darren Arronofsky, kontrowersyjny twórca takich produkcji, jak "Zapaśnik", "Requiem dla snu" czy "Pi", po raz kolejny wciągnął widzów w mroczny i paranoiczny świat. Jego mrożący krew w żyłach psychologiczny thriller o światku tanecznym, to opowieść o rywalizacji i obsesji prowadzących do tragedii.
Nagrodzona za swoją kreację Oscarem Natalie Portman, wcieliła się w filmie w Ninę - ambitną baletnicę, która od dziecka marzy, by zagrać najwspanialszą podwójną rolę: Białej i Czarnej Łabędzicy z "Jeziora łabędziego". Dostaje ją, ale ma wątpliwości czy uda jej się wiarygodnie zagrać mroczną postać. Trenuje do upadłego i zaczyna się zadręczać - górę biorą zazdrość, paranoja i chorobliwe pragnienie bycia najlepszą. Gorącą atmosferę podkręca też rywalizacja z nową tancerką w zespole...
W 1987 roku na ekranach amerykańskich kin zadebiutował "Dirty Dancing" - taneczny hit, w którym w główne role wcielali się Patrick Swayze i Jennifer Gray. Polscy widzowie oglądali film Emile'a Ardolino pod tytułem "Wirujący seks". Akcja produkcji rozgrywa się w latach 60. XX wieku. Główną bohaterką jest nastoletnia Babe (Jennifer Grey), która spędza wakacje wraz z rodzicami i siostrą w ekskluzywnym ośrodku wypoczynkowym. To właśnie tutaj poznaje przystojnego instruktora tańca Johnny'ego (Patrick Swayze). Między młodymi ludźmi rodzi się uczucie... Wielkiemu sukcesowi filmu Ardolino towarzyszyła też niezwykła popularność ścieżki dźwiękowej, na której znalazły się niezapomniane przeboje: nagrodzone Oscarem "Time of my Life", "She's Like The Wind" oraz "Hungry Eyes".VESTRON PICTURES / Album OnlineEast News