Tadeusz Kraśko urodził się 28 października 1940 roku pod Wilnem w miejscowości Worniany (obecnie na Białorusi). Był synem Wincentego Kraśki, działacza komunistycznego z czasów PRL, członka KC PZPR.
Kraśko był absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W czasach PRL pracował dla Telewizji Polskiej, był zastępcą redaktora naczelnego Redakcji Publicystyki Kulturalnej TVP1 i szefem Redakcji Reportażu i Filmu Dokumentalnego TVP2.
Kraśko był również autorem i realizatorem wielu programów telewizyjnych i reportaży zagranicznych. W 1972 roku został wyróżniony przez Zakopiański Festiwal Filmów o Sztuce za film "Wyprawa do kresu fotografii". Dwa lata później doceniono go za kolejny dokument "Zbigniewa Makowskiego pejzaże niedostępne".
Z kolei w 1986 otrzymał nagrodę Złote Ekrany przyznawaną przez czasopismo "Ekran" w kategorii "Cykl programów publicystycznych".
Kraśko był członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Na przełomie lat 70/80 pełnił funkcję radcy ambasady PRL i był dyrektorem Instytutu Kultury Polskiej w Sztokholmie.
Na początku lat 90. zwolniony z TVP2. W 1991 roku został dyrektorem programowym pierwszej prywatnej telewizji Top Canal.
Od tego czasu publikował książki, głównie wywiady-rzeki z dziennikarzami z okresu PRL.
W wyborach parlamentarnych 2011 do Sejmu RP startował w okręgu wyborczym 19 z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej, jednak mandatu nie uzyskał.
Prywatnie był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była producentka i scenarzystka filmowa Barbarą Pietkiewicz. Ich synem jest bardzo znany dziennikarz Piotr Kraśko.
Drugi raz ożenił się z Niną Terentiew. Ich córka Ewa także została dziennikarką i współpracowała ze stacjami TVP2, TVN i TVN Meteo.
