"Jesteśmy zdruzgotani, ogłaszając stratę sir Michaela Gambona. Ukochany mąż i ojciec, Michael zmarł spokojnie w szpitalu z żoną Anne i synem Fergusem przy łóżku, po ataku zapalenia płuc" - napisano w oświadczeniu wydanym przez rodzinę.
Mimo iż był jedną z największych i najczęściej nagradzanych gwiazd brytyjskiej sceny teatralnej, to międzynarodową popularność Michael Gambon zdobył dopiero w wieku 64 lat, kiedy wcielił się w profesora magii Albusa Dumbledora w filmie "Harry Potter i Więzień Azkabanu". Aktor zastąpił w tej roli zmarłego Richarda Harrisa, który dyrektora szkoły magii odgrywał w dwóch pierwszych częściach serii. W sumie Gambona mogliśmy oglądać w sześciu filmach serii.
Chociaż to z tą rolą Gambon kojarzony jest na całym świecie, to jego kariera mogła potoczyć się zupełnie inaczej...
Michael Gambon: Za gruby do roli Bonda
Na początku lat 70. ubiegał się o rolę Jamesa Bonda - postaci, która na lata definiuje każdego aktora, który się w nią wciela. Mimo że Gambon był bliski zdobycia angażu, to wytwórnia nie chciała zatrudniać następnego mało znanego aktora po porażce filmu z George'em Lazenbym. Sam Gambon przyznał, że dla producentów serii o Bondzie był... "za gruby". Ostatecznie w kolejnym filmie "Diamenty są wieczne" do roli agenta 007 powrócił Sean Connery.
To niepowodzenie nie zraziło jednak młodego artysty, który przez lata występował na deskach teatrów w Dublinie, Londynie i Nowym Jorku, przy zachwycie publiczności i krytyków, którzy nazywali go "Wielkim Gambonem".
Zagrał w kilkudziesięciu filmach, z których najważniejsze to "Kucharz, złodziej, jego żona i jej kochanek" (1989), "Skrzydła gołębicy" (1997), "Informator" (1999), "Jeździec bez głowy" (1999), "Gosford Park" (2001), "Niesamowita łaska" (2006), "Jak zostać królem" (2010), "Kwartet" (2012) oraz "Victoria i Abdul" (2017).
Gambon z powodzeniem występował także w telewizyjnych produkcjach. Ma na koncie m.in. role Philipa Marlowa w "Śpiewającym detektywie" oraz detektywa Julesa Maigreta w serialu "Maigret".
Michael Gambon u boku polskich aktorów
Jego zasługi dla krzewienia brytyjskiej kultury nie umknęły uwadze samej królowej, która w 1992 roku odznaczyła go Orderem Imperium Brytyjskiego. Michael Gambon ma na swoim koncie kilkanaście prestiżowych nagród i wyróżnień, w tym nominację do Złotego Globu, za telewizyjny film "Na ścieżce wojennej", dwie nominacje do Emmy oraz cztery zwycięskie statuetki BAFTA dla najlepszego aktora brytyjskiego.
W 2015 roku aktor zakończył karierę sceniczną ze względu na postępujące problemy z pamięcią, wciąż mogliśmy go jednak oglądać na kinowym ekranie
W filmie "Katyń - ostatni świadek" Michael Gambon wystąpił u boku polskich aktorów - Roberta Więckiewicza i Piotra Stramowskiego oraz swojego uzdolnionego rodaka, Alexa Pettyfera. Gambon pojawił się także w: "Ave, Cezar!" (jako narrator) braci Coen, biograficznym filmie "Judy" (jako impresario Bernard Delfont), usłyszeliśmy go również w filmach o misiu Paddingotnie (głos wujka Pastuzo).
