Mia Farrow wydała oświadczenie w sprawie swoich zmarłych dzieci

Od momentu premiery czteroodcinkowego dokumentu HBO „Allen kontra Farrow” nie milkną echa zarzutów, jakie zostały w nim postawione Woody’emu Allenowi. Ale wiele mówi się również o tym, że autorzy dokumentu pominęli pewne fakty, które mogłyby rzucić nieco więcej światła na tę sprawę. Głównie chodzi o śmierć adoptowanych dzieci Mii Farrow i o plotki, jakie na ten temat pojawiły się w przestrzeni publicznej. Mia Farrow odniosła się do tych dywagacji w oficjalnym oświadczeniu.

Mia Farrow z dziećmi w 1984 roku
Mia Farrow z dziećmi w 1984 rokuDavid Mcgough/DMI/The LIFE Picture CollectionGetty Images

O śmierci Tam, Lark i Thaddeusa, adoptowanych dzieci Mii Farrow, wypowiedział się m.in. Moses Farrow. Adoptowany syn aktorki broni Woody’ego Allena przed zarzutami Dylan Farrow, która twierdzi, że była przez Allena molestowana. Fakt pominięcia informacji o ich śmierci w dokumencie "Allen kontra Farrow" ma świadczyć o tym, że aktorka nie jest tak wiarygodna, jak mógłby sugerować serial.W opublikowanym na Twitterze oświadczeniu, Mia Farrow odniosła się do "okrutnych plotek", jak je nazywa, dotyczących śmierci jej dzieci. Jak sama pisze, zdecydowała się na to, by uczcić nie tylko ich pamięć, ale także wszystkich rodziców, którzy musieli zmagać się ze śmiercią swoich dzieci. Jak również wyjaśnić krążące nieprawdy na temat ich śmierci."Moja ukochana córka Tam zmarła w wieku siedemnastu lat z powodu przypadkowego przedawkowania leków, które przepisano jej na bolesne migreny i dolegliwości serca, na które cierpiała" - napisała Mia Farrow. Według słów Mosesa opublikowanych wcześniej na jego stronie, stan Tam pogorszył się, gdy Mia Farrow odmówiła jej pomocy.

"Moja córka Lark była wyjątkową kobietą, cudowną córką, siostrą, partnerką i matką własnych dzieci. Zmarła w wieku 35 lat z powodu powikłań związanych z wirusem HIV, którym zaraziła się od poprzedniego partnera. Pomimo choroby, prowadziła owocne i pełne miłości życie razem z dziećmi i długoletnim partnerem. Zmarła niespodziewanie w Boże Narodzenie w ramionach swojego partnera" - pisze dalej Mia Farrow.

"Mój odważny syn Thaddeus miał 29 lat. Był szczęśliwy u boku partnerki i wszyscy spodziewaliśmy się ślubu. Kiedy ten związek nagle się skończył, odebrał sobie życie. To niewysłowione tragedie. Każde inne spekulacje na temat śmierci moich dzieci są hańbieniem ich życia oraz życia ich bliskich. (...) Każdy toczy jakieś walki. Każdego gryzą jakieś smutki. Wysyłam wam nadzieję i miłość" - zakończyła oświadczenie aktorka.

W 1974 roku Farrow otrzymała rolę Daisy Buchanan w filmie Jacka Claytona "Wielki Gatsby", grając u boku Roberta Redforda (na zdjęciu). W 1978 roku pojawiła się w filmie kultowego reżysera Roberta Altmana "Dzień weselny", wyśmiewającym amerykańskie społeczeństwo. Grała również w filmach telewizyjnych m.in. w muzycznej wersji "Piotrusia Pana" w 1976 roku.
W 1974 roku Farrow otrzymała rolę Daisy Buchanan w filmie Jacka Claytona "Wielki Gatsby", grając u boku Roberta Redforda (na zdjęciu). W 1978 roku pojawiła się w filmie kultowego reżysera Roberta Altmana "Dzień weselny", wyśmiewającym amerykańskie społeczeństwo. Grała również w filmach telewizyjnych m.in. w muzycznej wersji "Piotrusia Pana" w 1976 roku.Everett CollectionEast News
Mia Farrow od lat jest zaangażowana w działalność na rzecz praw dzieci i praw człowieka. Jako Ambasadorka Dobrej Woli Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF) odwiedziła wiele stref konfliktu w Afryce, w tym Darfur w Sudanie. Żeby zwrócić uwagę na sytuację w tym targanym wojną domową regionie, uczestniczyła w 12-dniowym strajku głodowym. W 2009 roku amerykański magazyn "Time" uznał ją za jedną z najbardziej wpływowych osób na świecie.
Mia Farrow od lat jest zaangażowana w działalność na rzecz praw dzieci i praw człowieka. Jako Ambasadorka Dobrej Woli Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF) odwiedziła wiele stref konfliktu w Afryce, w tym Darfur w Sudanie. Żeby zwrócić uwagę na sytuację w tym targanym wojną domową regionie, uczestniczyła w 12-dniowym strajku głodowym. W 2009 roku amerykański magazyn "Time" uznał ją za jedną z najbardziej wpływowych osób na świecie.JOSEPH EID / AFP East News
W 1994 roku pojawiła się w jednej z głównych ról w irlandzkim filmie "Wdowy". W latach 90 i na początku XXI wieku wystąpiła w kilku niezależnych produkcjach i filmach telewizyjnych. W 2006 roku pojawiła się jako pani Baylock, sataniczna niania w remake'u horroru "Omen". Choć film został chłodno przyjęty przez krytykę, sam występ Farrow był powszechnie chwalony. Ostatnią kinową rolą rolą Farrow pozostaje występ w filmie Todda Solondza "Czarny koń" (2011).
W 1994 roku pojawiła się w jednej z głównych ról w irlandzkim filmie "Wdowy". W latach 90 i na początku XXI wieku wystąpiła w kilku niezależnych produkcjach i filmach telewizyjnych. W 2006 roku pojawiła się jako pani Baylock, sataniczna niania w remake'u horroru "Omen". Choć film został chłodno przyjęty przez krytykę, sam występ Farrow był powszechnie chwalony. Ostatnią kinową rolą rolą Farrow pozostaje występ w filmie Todda Solondza "Czarny koń" (2011). Everett CollectionEast News
W latach 80. i 90. relacje Farrow z reżyserem Woodym Allenem zaowocowały wieloletnią współpracą filmową. W tym okresie pojawiła się w prawie wszystkich filmach Allena, które przyniosły jej kolejne nominacje do Złotych Globów: "Danny Rose na Broadwayu" w 1984 roku. później "Purpurowa róża z Kairu", "Hannah i jej siostry" w 1986 roku, "Złote czasy radia" w 1987 roku oraz "Mężowie i żony" w 1992 roku.
W latach 80. i 90. relacje Farrow z reżyserem Woodym Allenem zaowocowały wieloletnią współpracą filmową. W tym okresie pojawiła się w prawie wszystkich filmach Allena, które przyniosły jej kolejne nominacje do Złotych Globów: "Danny Rose na Broadwayu" w 1984 roku. później "Purpurowa róża z Kairu", "Hannah i jej siostry" w 1986 roku, "Złote czasy radia" w 1987 roku oraz "Mężowie i żony" w 1992 roku.Collection Christophel / RnB / Orion PicturesEast News
Farrow i Allen tworzyli rodzinę zastępczą dla wielu adoptowanych dzieci, niektórych z krajów Trzeciego Świata. W sumie opiekowali się 14 adoptowanymi dziećmi. Sielanka skończyła się, gdy na początku lat 90. wyszedł na jaw romans Woody Allena z ich przybraną córką, Soon-Yi. Tuż po rozstaniu Farrow oskarżyła jeszcze Allena o seksualne molestowanie ich siedmioletniej wówczas adoptowanej córki Dylan (na zdjęciu - na kolanach u Woody'ego Allena). W 2014 roku Dylan Farrow w wywiadzie dla "New York Timesa" opowiedziała ze szczegółami o tym, jak będąc dzieckiem stała się ofiarą seksualnych napaści ze strony reżysera.
Farrow i Allen tworzyli rodzinę zastępczą dla wielu adoptowanych dzieci, niektórych z krajów Trzeciego Świata. W sumie opiekowali się 14 adoptowanymi dziećmi. Sielanka skończyła się, gdy na początku lat 90. wyszedł na jaw romans Woody Allena z ich przybraną córką, Soon-Yi. Tuż po rozstaniu Farrow oskarżyła jeszcze Allena o seksualne molestowanie ich siedmioletniej wówczas adoptowanej córki Dylan (na zdjęciu - na kolanach u Woody'ego Allena). W 2014 roku Dylan Farrow w wywiadzie dla "New York Timesa" opowiedziała ze szczegółami o tym, jak będąc dzieckiem stała się ofiarą seksualnych napaści ze strony reżysera.David Mcgough/DMI/The LIFE Picture CollectionGetty Images
W 1971 roku Mia Farrow została pierwszą amerykańską aktorką w historii, która dołączyła do zespołu prestiżowej Royal Shakespeare Company. Jej pierwszą rolą na scenie Royal Albert Hal była kreacja Joanny D'Arc w sztuce "Jeanne d'Arc au bûcher". Aktorka zaczęła też występować w europejskich produkcjach filmowych. Mogliśmy ją oglądać m.in. w brytyjskim thrillerze Richarda Fleischera "Nie widząc zła" (1971) oraz francuskiej czarnej komedii "Dr. Popaul" (1972), gdzie partnerowała Jeanowi-Paulowi Belmondo.
W 1971 roku Mia Farrow została pierwszą amerykańską aktorką w historii, która dołączyła do zespołu prestiżowej Royal Shakespeare Company. Jej pierwszą rolą na scenie Royal Albert Hal była kreacja Joanny D'Arc w sztuce "Jeanne d'Arc au bûcher". Aktorka zaczęła też występować w europejskich produkcjach filmowych. Mogliśmy ją oglądać m.in. w brytyjskim thrillerze Richarda Fleischera "Nie widząc zła" (1971) oraz francuskiej czarnej komedii "Dr. Popaul" (1972), gdzie partnerowała Jeanowi-Paulowi Belmondo.Peter Cade/Central PressGetty Images
Rola w "Dziecku Roseamry" okazała się jednak dla Farrow końcem małżeństwa z Sinatrą. Gwiazdor, oburzony zbyt wolnym tempem prac na planie "Dziecka Rosemary" zażądał od żony, aby zrezygnowała z filmu Polańskiego na rzecz "Detektywa". Aktorka odmówiła. "Aż tu pewnego listopadowego popołudnia, bez uprzedzenia, na naszym planie pojawił się adwokat Franka, Mickey Rudin, i wręczył mi brązową kopertę. (...) Był to oficjalny pozew o rozwód wniesiony przez Franka Sinatrę" - opisywała tamtą sytuację Mia Farrow, która w chwili ślubu miała zaledwie 21 lat. Sinatra był wówczas 50-letnim mężczyzną. W 1970 aktorka ponownie wyszła za mąż. Jej wybrankiem był starszy o 16 lat dyrygent, pianista i kompozytor za Andre Previna. Para miała trójkę dzieci, małżeństwo przetrwało jednak tylko dziewięć lat.
Rola w "Dziecku Roseamry" okazała się jednak dla Farrow końcem małżeństwa z Sinatrą. Gwiazdor, oburzony zbyt wolnym tempem prac na planie "Dziecka Rosemary" zażądał od żony, aby zrezygnowała z filmu Polańskiego na rzecz "Detektywa". Aktorka odmówiła. "Aż tu pewnego listopadowego popołudnia, bez uprzedzenia, na naszym planie pojawił się adwokat Franka, Mickey Rudin, i wręczył mi brązową kopertę. (...) Był to oficjalny pozew o rozwód wniesiony przez Franka Sinatrę" - opisywała tamtą sytuację Mia Farrow, która w chwili ślubu miała zaledwie 21 lat. Sinatra był wówczas 50-letnim mężczyzną. W 1970 aktorka ponownie wyszła za mąż. Jej wybrankiem był starszy o 16 lat dyrygent, pianista i kompozytor za Andre Previna. Para miała trójkę dzieci, małżeństwo przetrwało jednak tylko dziewięć lat.BettmannGetty Images
Przełomem w jej aktorskiej karierze okazała się tytułowa rola w satanistycznym horrorze Romana Polańskiego "Dziecko Rosemary". Kandydaturę młodej aktorki, która właśnie została żoną Franka Sinatry, podsunęła polskiemu reżyserowi wytwórnia. "Wiedziałem o niej tylko, że jest żoną Franka Sinatry. (...) Mia nie odpowiadała wprawdzie ani opisowi Levina, ani mojemu wyobrażeniu Rosemary - typowo amerykańskiej dziewczyny, silnej i zdrowej - ale jej umiejętności aktorskie były tak oczywiste, że zaangażowałem ją bez próbnych zdjęć" - podkreślał po latach Polański. O tym, że był to dobry wybór, zaświadcza pierwsza w karierze Farrow nominacja do Złotego Globu.
Przełomem w jej aktorskiej karierze okazała się tytułowa rola w satanistycznym horrorze Romana Polańskiego "Dziecko Rosemary". Kandydaturę młodej aktorki, która właśnie została żoną Franka Sinatry, podsunęła polskiemu reżyserowi wytwórnia. "Wiedziałem o niej tylko, że jest żoną Franka Sinatry. (...) Mia nie odpowiadała wprawdzie ani opisowi Levina, ani mojemu wyobrażeniu Rosemary - typowo amerykańskiej dziewczyny, silnej i zdrowej - ale jej umiejętności aktorskie były tak oczywiste, że zaangażowałem ją bez próbnych zdjęć" - podkreślał po latach Polański. O tym, że był to dobry wybór, zaświadcza pierwsza w karierze Farrow nominacja do Złotego Globu.George Rinhart/Corbis Getty Images
Maria de Lourdes Villiers Farrow jest córką australijskiego reżysera Johna Farrowa i irlandzkiej aktorki, znanej z roli dziewczyny Tarzana - Maureen O'Sullivan (na zdjęciu). Na ekranie zadebiutowała w 1959 roku, grając małą rolę w reżyserowanym przez ojca filmie "John Paul Jones". W 1964 roku otrzymała rolę w serialu "Peyton Place", która przyniosła jej sporą popularność.
Maria de Lourdes Villiers Farrow jest córką australijskiego reżysera Johna Farrowa i irlandzkiej aktorki, znanej z roli dziewczyny Tarzana - Maureen O'Sullivan (na zdjęciu). Na ekranie zadebiutowała w 1959 roku, grając małą rolę w reżyserowanym przez ojca filmie "John Paul Jones". W 1964 roku otrzymała rolę w serialu "Peyton Place", która przyniosła jej sporą popularność.Everett CollectionEast News
Masz sugestie, uwagi albo widzisz błąd?

Najnowsze