Reklama

Gustaw Holoubek nie żyje

W Warszawie zmarł w nocy ze środy na czwartek wybitny aktor Gustaw Holoubek - wielka postać polskiego teatru i kina. Miał 85 lat. Widzom znany był przede wszystkim jako Gustaw-Konrad z "Dziadów" Kazimierza Dejmka oraz odtwórca ról w filmach "Pętla", "Sanatorium pod Klepsydrą", "Lawa", "Prawo i pięść".

"Jestem z Krakowa. Tak, tam się urodziłem i wychowałem. Tam właśnie, gdzie wszystko pokryte jest patyną czasu i - jak mówią w Warszawie - wszystko jest konserwatywne" - snuł opowieść aktor o sobie podczas jednego z licznych spotkań.

Reklama

"Należę do pokolenia, które poprzez rodziców sięga pewnymi doświadczeniami do epoki już po trosze odległej, bo do lat sprzed pierwszej wojny światowej. Także moich nauczycieli i wychowawców identyfikuję z tym okresem" - dodawał.

"Grałem w swoim życiu osoby tak wysoko postawione w hierarchii społecznej, że sam mogłem rozsmakować się w sprawowaniu władzy. Tak, otarłem się o władzę, byłem posłem, senatorem. Nie wiem czy to nie jest udziałem mężczyzn po czterdziestce, że ta władza zaczyna jakby smakować. Tym niemniej trzeba z tym uważać, bo szybko zatraca się poczucie rzeczywistości. Natychmiast zjawiają się cmokierzy, którzy prześcigają się w pochlebstwach i ani się człowiek spostrzeże, jak traci źródło informacji" - opowiadał aktor.

"Pytają mnie też, czym jest dla mnie aktorstwo? Na pewno zawodem - odpowiadam, w którym trzeba jednak odróżnić aktora od artysty. Bo artysta to człowiek specjalnie wyposażony przez naturę w możliwości postrzegania i interpretowania świata. Natomiast, żeby uprawiać aktorstwo, wchodzić na scenę i kogoś grać, nie wystarczy wypowiadać wyuczone kwestie. W grze aktorskiej powinno się uzewnętrznić piętno osobistego poglądu na świat. To musi przebijać poprzez osobowość aktora, jego indywidualność" - mówił.

Urodził się w Krakowie 21 kwietnia 1923 roku.

Jako ochotnik uczestniczył w kampanii wrześniowej; w czasie okupacji należał do konspiracyjnego kółka teatralnego. W 1947 roku ukończył naukę w Studiu Dramatycznym przy Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (przekształconym później w PWST).

Karierę aktorską rozpoczynał w Krakowie - w latach 1947-1949 był w zespole Miejskich Teatrów Dramatycznych. (W sezonie 1946/1947 do 1954 r. wszystkie teatry krakowskie zostały połączone pod wspólnym szyldem Miejskich Teatrów Dramatycznych (potem Państwowych Teatrów Dramatycznych) i zaczęły funkcjonować pod dyrekcją Teatru im. Słowackiego). Holoubek debiutował tam rolą w sztuce "Odys u Feaków" Stefana Flukowskiego (1 marca 1947).

Od 1949 roku do 1958 artysta pracował w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, którego w latach 1954-1956 był dyrektorem artystycznym. Zagrał tam m.in. w "Balladynie" (1950) i "Mazepie" (1953) Juliusza Słowackiego. Tam też zaczął reżyserować teatralne sztuki, zrealizował m.in. "Trzydzieści srebrników" Howarda Fasta (1952).

Ze scenami warszawskimi Holoubek związał się w 1958 roku, najpierw z Teatrem Polskim, gdzie grał w latach 1958-1959. Już za pierwszą rolę na deskach tego teatru - w spektaklu "Trąd w pałacu sprawiedliwości" Ugo Bettiego w reżyserii Marii Wiercińskiej - zebrał entuzjastyczne recenzje.

Karierę zawodową Holoubek kontynuował w stołecznym Teatrze Dramatycznym (1959-1963) i Teatrze Narodowym (1964-1968). W 1968 roku ponownie związał się z Teatrem Dramatycznym; przez 11 lat - od roku 1971 do 1982, był jego dyrektorem.

INTERIA.PL/PAP

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy

Dziś w Interii

Raporty specjalne

Rekomendacje