Ewa Wiśniewska i Małgorzata Niemirska: Siostry i rywalki
"Mamy podobny głos i... to chyba tyle” – przyznaje Ewa Wiśniewska, siostra Małgorzaty Niemirskiej. Obie aktorki przez wiele lat za sobą nie przepadały.
Ewa Wiśniewska (L) jest o pięć lat starsza od Małgorzaty Niemirskiej (P)East News/POLFILM
Od początku różniło je niemal wszystko. "Pod względem charakteru i wyglądu jesteśmy odmienne" - potwierdza Ewa Wiśniewska. Zaczęło się już w dzieciństwie, kiedy zabiegały o względy rodziców: ona zwykle była karcona jako "ta krnąbrna", a o pięć lat młodsza Małgosia, "ta grzeczna" - stawiana za wzór.Ewa urodziła się w 1942 r. Po mamie prawniczce odziedziczyła urodę, ale w ogóle jej nie dostrzegała. "Mama jeździła ze mną na zdjęcia próbne do Łodzi i to w zasadzie ona robiła na wszystkich szalone wrażenie, bo była piękną kobietą. A ja... tam gdzieś z boku przebywałam" - wspominała. Trudno w to uwierzyć, ale w młodości była bardzo nieśmiała - przy recytowaniu wierszy z nerwów zapominała słów. Doszło do tego, że w szkolnym przedstawieniu "Dziadów" polonistka obsadziła ją w roli... kruka, licząc na to, że nie zapomni swojej kwestii: "kra, kra...".
Obu siostrom, córkom zawodowego skrzypka, wróżono kariery artystyczne: Ewie pianistki, a Małgorzacie - tancerki. Ewa pierwsza zadziwiła wszystkich, dostając się do szkoły teatralnej tuż po swoich 17. urodzinach. Siostrzana rywalizacja szybko przeniosła się z domu na grunt zawodowy, bo Małgorzata wkrótce poszła w jej ślady. Jako 16-latka została wybrana do roli Lidki w "Czterech pancernych i psie". Producenci serialu jeździli od liceum do liceum, szukając przeciwieństwa eterycznej Poli Raksy. "Padło na mnie" - śmiała się Niemirska, która jako pseudonim przybrała panieńskie nazwisko matki.
Na przełomie 1976 i 1977 roku pracowała na planie „Indeksu” w reżyserii Janusza Kijowskiego (jego debiut). Zagrała Annę. Obraz o młodym pokoleniu wchodzącym w życie po 1968 roku z nakazu cenzury przeleżał na półce 4 lata.East News/POLFILM
W latach 90. wystąpiła w trzech filmach: „Seszele”, „Młode wilki” i telewizyjnym „Patrzę na ciebie, Marysiu”. Pojawiła się też w kilku odcinkach „Złotopolskich”. W 2002 roku jako matka Kacpra i Igora – Anna Szpunar – trafiła do obsady serialu „Samo życie”. W ciągu 8 lat pojawiła się w 1554. odcinkach.
AKPA
Zagrała w kilkunastu spektaklach Teatru Telewizji. Pierwszy raz jako Zosia w sztuce „Pan generał” w 1970 roku, natomiast ostatni raz w „Wymazywaniu” 6 lat temu.
Na zdjęciu - z mężem Markiem Walczewskim w "Seszelach" Bogusława Lindy.East News/POLFILM
„Czterej pancerni i pies” do dziś jest serialowym hitem. W czerwcu 1995 roku w zorganizowanym przez TVP plebiscycie na ulubiony polski serial był niekwestionowanym zwycięzcą. Dla aktorów udział w nim był bronią obosieczną. Wyniósł ich na szczyty popularności, a jednocześnie zaszufladkował na długie lata. Małgorzata Niemirska, czyli radiotelefonistka Lidka Wiśniewska, też wspomina, że musiała się zmagać z serialową „sławą”.East News/POLFILM
Widzowie po raz pierwszy zobaczyli ją na ekranie jako dziewczynę o imieniu Julita w budce telefonicznej w „Pingwinie”. W melodramacie Jerzego Stefana Stawińskiego debiutowały też m.in. Emilia Krakowska czy Irena Karel.East News/POLFILM
Na początku 2016 kinowym hitem okazał się film „Moje córki krowy”, w którym zagrała chorą matkę dwóch głównych bohaterek. Film został obsypany nagrodami,
m.in. Orłami w różnych kategoriach.materiały dystrybutora
Ta młodzieńcza przygoda zmieniła się w epopeję, która trwała aż siedem lat. Wprawdzie komisja w warszawskiej PWST nie okazała się uprzedzona i przyjęła ją za pierwszym razem, ale z wizerunkiem rezolutnej telegrafistki aktorka zmaga się właściwie do dziś. Kino i telewizja już nigdy nie zaoferowały jej równie wyrazistej roli i mogła być zazdrosna o rosnącą popularność Ewy, która odnosiła w tym czasie sukcesy na dużym i małym ekranie. Ona swoje miejsce odnalazła w Teatrze Dramatycznym, z którym jest związana od 1969 r.
Wiśniewska jest siostrą aktorki Małgorzaty Niemirskiej, znanej z roli Lidki w serialu "Czterej pancerni i pies". Przez wiele lat związana była z Krzysztofem Kowalewskim. "Przede wszystkim byliśmy przyjaciółmi, choć wolałabym się na ten temat nie rozgadywać. Było, minęło" - powiedziała w rozmowie z magazynem "Życie na gorąco".
"Bardzo strzeże swojej prywatności (...). Rozgranicza sprawy swojego życia zawodowego, do którego każdy ma dostęp, i prywatnego. Jest człowiekiem bardzo wrażliwym, wręcz delikatnym, własnym, i nie chce, żeby ktokolwiek wtrącał się w tę jej prywatność" - powiedział o aktorce reżyser Jerzy Hofman.Zenon ŻyburtowiczEast News
Ewa Wiśniewska to również ceniona aktorka teatralna. Na scenach warszawskich występuje od lat sześćdziesiątych. Grała m.in. w teatrach: Ludowym (1966-1974), Kwadrat (1974-1977), Nowym (1977-1983) i Ateneum (1983-2009).
Wystąpiła np. w spektaklach: Edwarda Dziewońskiego (np. rola Ellen Turner w "Prawdziwym mężczyźnie" Jamesa Thurbera i Elliota Nugenta, 1974, Kwadrat), Macieja Englerta (Cyntia w "Prawdziwym inspektorze Dogu" Toma Stopparda, Kwadrat, 1976), Kazimierza Kutza (Ada we "Wkrótce nadejdą bracia" Janusza Krasińskiego, Ateneum, 1984), Adama Hanuszkiewicza (Infantka w "Cydzie" Jana Andrzeja Morsztyna, Ateneum, 1985), Janusza Warmińskiego (Szarlotta Iwanowna w "Wiśniowym sadzie" Antoniego Czechowa, Ateneum, 1986), Gustawa Holoubka (Kasztelanowa w "Mazepie" Juliusza Słowackiego, Ateneum, 1992), Marka Koterskiego ("Dom wariatów", Ateneum, 1998). Występowała również w Kabarecie Dudek.AKPA
Dużą popularność przyniosła Wiśniewskiej rola w serialu Henryka Kluby "Doktor Ewa" z 1970 r. Grana przez nią bohaterka, tytułowa doktor Ewa Lipska - atrakcyjna młoda kobieta tuż po studiach, z interesującymi perspektywami zawodowymi, wychowana w wielkim mieście - wybrała pracę wiejskiej lekarki. Pokonując codzienne trudności wynikające z lekarskiej praktyki, uczyła się jednocześnie rozmawiać z ludźmi o innej mentalności - po to, by zdobyć zaufanie pacjentów.East News/POLFILM
Publiczność oglądała następnie Wiśniewską m.in. w: "Granicy" Jana Rybkowskiego (1977), komedii "Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz" Stanisława Barei (1978, wystąpiła tam jako dyrektorowa Krzakoska), w "Paciorkach jednego różańca" Kazimierza Kutza (1979), "Dolinie Issy" Tadeusza Konwickiego (1982, jako Helena Juchniewicz, ciotka Tomaszka) i "Scenach dziecięcych z życia prowincji" Tomasza Zygadły (1985, jako pani R. - na zdjęciu).East News/POLFILM
W 1986 r. Wiśniewska wcieliła się w postać Róży w ekranizacji powieści Marii Kuncewiczowej "Cudzoziemka", której podjął się Ryszard Ber. Za rolę w tym filmie otrzymała nagrodę dla najlepszej pierwszoplanowej aktorki na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, do 1986 roku odbywającym się w Gdańsku.East News/POLFILM
Do najbardziej znanych wcieleń Wiśniewskiej na dużym ekranie należy ponadto Kurcewiczowa z "Ogniem i mieczem" w reżyserii Jerzego Hoffmana (1999). Za tę rolę Wiśniewska dostała Polską Nagrodę Filmową Orła.
W kolejnych latach zagrała u Hoffmana w "Starej baśni" (2003, jako wiedźma Jarucha, na zdjęciu) i "1920 Bitwie Warszawskiej" (2011, jako aktorka Ada). Wcześniej, bo w 2006 r. można ją było oglądać u Janusza Majewskiego w filmie "Po sezonie" (w roli Rity, właścicielki pensjonatu).Zenon ŻyburtowiczEast News
Wiśniewska - urodzona 25 kwietnia 1942 r. w Warszawie, uznawana za jedną z najpiękniejszych aktorek polskich, w 1959 r., jako uczennica stołecznego Liceum im. Narcyzy Żmichowskiej, wygrała w konkursie pisma "Film": "Piękne dziewczęta - na ekrany!".
Na dużym ekranie po raz pierwszy pojawiła się trzy lata wcześniej, w 1956 r., w "Kanale" Andrzeja Wajdy, gdzie grała epizodyczną rolę dziewczyny podającej wodę powstańcom.East News/POLFILM
W 1963 r. ukończyła studia w stołecznej PWST. W tym samym roku mogliśmy oglądać ją na kinowym ekranie w filmie Janusza Nasfetera "Zbrodniarz i panna" (na zdjęciu).
Rok później, u boku Andrzeja Łapickiego i Tadeusza Łomnickiego, wystąpiła u Janusza Morgensterna w "Życiu raz jeszcze". Kolejne filmy, w których grała to m.in.: "Prawo i pięść" Jerzego Hoffmana i Edwarda Skórzewskiego (1964), "Sam pośród miasta" Haliny Bielińskiej (1965), "Tylko umarły odpowie" Sylwestra Chęcińskiego (1969).East News/POLFILM
Ewa Wiśniewska, znana z serialu "Doktor Ewa" oraz filmów "Cudzoziemka" i "Ogniem i mieczem", aktorka Teatru Narodowego w Warszawie, skończyła we wtorek, 25 kwietnia, 75 lat.
"Efekt niezwykle rzadkiego połączenia: pracy, rzetelnego podejścia do zawodu, graniczącego nawet z nadgorliwością w wypełnianiu obowiązków, z prawdziwą miłością do teatru" - tak karierę Wiśniewskiej określił Jan Englert.
"Nie zauważyłem nigdy, by specjalnie zabiegała o popularność czy uwielbienie, być może dlatego, że je po prostu miała. Nie brakowało jej ani propozycji zawodowych, ani ofert matrymonialnych" - dodał aktor.Andrzej WiernickiEast News
Obie borykały się z burzliwym życiem osobistym. Ewa Wiśniewska wyszła za mąż za kolegę ze studiów jako 19-latka, a rok później urodziła córkę. "Byliśmy dziećmi, jak się pobraliśmy. Rozwiedliśmy się, gdy miałam 22 lata" - wspominała aktorka. Sama przyznawała, że była matką z doskoku - taką, "jak ojcowie bywają, co to przyleci, poklepie po głowie, sprawdzi, czy wszystko dobrze i wylatuje do pracy". Dom był dla niej na drugim planie, i choć jej postawa odbiła się na relacji z córką, pytana, czy warto było poświęcać życie rodzinne dla aktorstwa, bez wahania odpowiada: "warto". Opieka nad małą Grażynką spadła na nianię, coraz chętniej zajmowała się nią też siostra, z czasem wręcz rywalizując z Wiśniewską o względy dziewczynki.Powodem takiej postawy być może była osobista tragedia Niemirskiej - mimo wielu starań nie mogła mieć dzieci. Odczuła to dotkliwie, gdy w 1974 r. spotkała Marka Walczewskiego. Ich związek zaczął się w atmosferze środowiskowego skandalu - Niemirska nie miała pojęcia, że starszy o 10 lat Walczewski od dawna jest mężem Anny Polony. Oskarżona o rozbijanie małżeństw, sama również musiała rozstać się z pierwszym mężem, aktorem Andrzejem Makowieckim. Nigdy jednak tego nie żałowała.
Z kolei Ewa Wiśniewska w latach 70. wyszła za mąż za włoskiego biznesmena, dla którego rzuciła teatr i przeprowadziła się za granicę. "Wróciłam równie szybko, jak wyjechałam" - wspominała. Później związała się z lekarzem, a czwartym jej wybrankiem został Krzysztof Kowalewski. Wytrwała z nim 20 lat. Ich związek rozpadł się, kiedy w 2000 r. inna kobieta urodziła mu córkę. Wtedy zdecydowała się na życie w pojedynkę. Jej siostra - wręcz odwrotnie. "Nie umiem żyć bez miłości. Czuję się wtedy, jakbym miała uciętą rękę albo nogę, niekompletna. Dlatego nigdy nie byłam sama" - wyznawała Niemirska. Z Markiem Walczewskim byli małżeństwem 35 lat. To ona pierwsza zauważyła symptomy choroby męża. Na badania zaciągnęła go jednak dopiero po sześciu latach. Wynik był jednoznaczny - Alzheimer, ale aktor długo nie chciał przyjąć tego do wiadomości.
Przez jakiś czas nie zrezygnował jeszcze z grania. Gdy odtwarzali sztukę na dwoje aktorów, galopował 20 stron do przodu albo cofał o 30, ona jakoś ratowała sytuację, ale chorobę dostrzegali już wszyscy. Wreszcie lekarze przekonali ją, by dla własnego zdrowia oddała męża pod specjalistyczną opiekę. "Doczekałam do momentu, w którym nie wiedział, gdzie jest" - mówiła. Aktor zmarł w 2009 r., a Ewa Wiśniewska towarzyszyła siostrze na pogrzebie.
Ewa Wiśniewska i Małgorzata NiemirskaAKPA
Niedługo potem postanowiły sprzedać rodzinny dom na Sadybie, bo ich mama też zaczęła podupadać na zdrowiu. Pod koniec opiekowały się nią razem, i to je zbliżyło. Potwierdzeniem odzyskanej więzi było zaproszenie, które Wiśniewska wysłała siostrze na jubileusz 50-lecia pracy twórczej - obie były wtedy gospodyniami wieczoru. Od śmierci mamy w 2014 r. trzymają się razem. MP