Kiedy w 1959 roku wyjeżdżała z Polski na Zachód, miała 19 lat, za sobą rolę w komedii "Ewa chce spać", w kieszeni umowę z francuskim producentem, a w głowie marzenie o wielkiej karierze. Basia Kwiatkowska była młodą mężatką.
Na początku września 1959 wzięła ślub z reżyserem Romanem Polańskim. Musiał o nią zabiegać: "Tak łatwo ulegała wpływom, że ten, kto akurat był w pobliżu, miał największe szanse" - zapisał w wydanej kilkadziesiąt lat później autobiografii. Ich wesele było tak huczne, że musiała interweniować milicja.
"Była jedną z najpiękniejszych dziewczyn, jakie kiedykolwiek widziałem" - wspominał Polański. "Ciemna szatynka, prawie brunetka, miała twarz o wykroju migdała, wspaniałe długie rzęsy, zadarty nosek i gibkie, jędrne ciało". Wspominając ich pierwszą noc, Polański zapisał, że kiedy patrzył na kształt jej pleców, czuł się panem świata. Przyjeżdżając do Paryża, Basia nie znała ani słowa po francusku, więc to Polański był jej tłumaczem, impresario i doradcą.
Za gażę, którą Kwiatkowska dostała za rolę w filmie René Clémenta "Co za radość żyć", Polański kupił czerwony kabriolet, mercedesa 190SL. Już po rozstaniu mówił z goryczą, że ten samochód to jedyna rzecz, która została mu z tego małżeństwa.
Na planie jednego z filmów kręconych w Rzymie, Barbara miała romans z włoskim reżyserem Gillo Pontecorvo, ostatecznym ciosem dla małżeństwa z Polańskim, był jej kolejny romans z aktorem Karlheinzem Böhmem. Po rozwodzie została jego żoną.
Ponieważ jej nazwisko było w Niemczech trudne do wymówienia, przyjęła pseudonim Lass.
Małżeństwo ze starszym o 12 lat gwiazdorem austriackiego kina podcięło jej skrzydła. Zagrała jeszcze w kilku filmach, po urodzeniu córki Kathariny poświęciła się jej wychowaniu. Małżeństwo Kwiatkowskiej i Böhma ostatecznie rozpadło się na początku lat 80.
W czasie stanu wojennego Barbara wspierała Solidarność i współpracowała z radiem "Wolna Europa". Była w związku z muzykiem jazzowym Leszkiem Żądło, mieszkali w bawarskim Baldham. Od lat chorowała na zapalenie wątroby typu C, zmarła nagle 6 marca 1995 roku podczas koncertu amerykańskiego muzyka Ala Porcino. Urna z jej prochami zaginęła podczas transportu do Polski, odnaleziono ją w jednym z urzędów celnych. Została pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Chcesz obejrzeć film? Nie możesz zdecydować, który wybrać? Pomożemy - poczytaj nasze recenzje!
