Helena Grossówna: Wielka artystka z Torunia
Artystka przyszła na świat 25 listopada 1904 r. w Toruniu. Na początku lat 20. została chórzystką w toruńskim Teatrze Miejskim oraz uczęszczała do szkoły baletowej. W 1924 roku zadebiutowała w balecie "Sen nocy letniej" Williama Szekspira. Przez prawie rok pobierała nauki w dziedzinie tańca u Bronisławy Niżyńskiej w Paryżu.
Do historii przeszła dzięki filmowym kreacjom; przed wojną zagrała między innymi w filmach "Kochaj tylko mnie" (1935), "Piętro wyżej" (1937), "Robert i Bertrand" (1938), "Paweł i Gaweł" (1938) czy "Zapomniana melodia" (1938), w której wraz z Jadwigą Andrzejewską zaśpiewała utwór "Ach, jak przyjemnie".
W czasie wojny Grossówna działała organizacji dywersyjnej Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej "Wachlarz", otrzymując za swoją aktywność Krzyż Zasługi z Mieczami. W Powstaniu Warszawskim walczyła pod pseudonimem "Bystra". Uczestniczyła również w koncertach piosenek dla powstańców, ponieważ uważano, że ma ciepły i wywołujący uśmiech głos.

Po wojnie zagrała w sześciu filmach, z czego najbardziej znanym jest "O dwóch takich, co ukradli księżyc" z 1962 roku. Wcieliła się w nim w matkę Jacka i Placka, granych przez późniejszych polityków, prezydent oraz premiera Polsk, Lecha i Jarosława Kaczyńskich.
Obecnie, dzięki dofinansowaniu z Funduszy Europejskich, Kujawsko-Pomorskie Centrum Dziedzictwa w Toruniu realizuje projekt odbudowy domu Heleny Grossówny. Miejsce to ma stać się centrum popularyzacji wiedzy artystycznej oraz o artystach pochodzących z tego regionu.

Tofifest 2024: Retrospektywa Heleny Grossówny
Podczas tegorocznej edycji MFF Tofifest. Kujawy i Pomorze, która trwać będzie do 30 czerwca, widzowie mogą zobaczyć kilka najważniejszych filmów z udziałem artystki.
W retrospektywie Grossówny znalazły się takie tytuły, jak:
"Dodek na froncie" reż. Michał Waszyński, 1936, "Piętro wyżej" reż. Leon Trystan, Polska, 1937, "Królowa przedmieścia" reż. Eugeniusz Bodo, 1938, "Paweł i Gaweł" reż. Mieczysław Krawicz, 1938, "O dwóch takich, co ukradli księżyc" reż. Jan Batory, 1962.










