Łukasz Palkowski uchodzi za jednego z najzdolniejszych reżyserów młodego pokolenia. Za film "Rezerwat" na festiwalu w Gdyni nagrodzono go za debiut reżyserski, za "Bogów" otrzymał statuetkę Orła dla najlepszego reżysera, a "Najlepszego" uhonorowano w Gdyni nagrodą publiczności. Palkowski pracował również przy pierwszym sezonie "Belfra". Artysta kontynuował współpracę z Canal+ i wziął na warsztat serial "Żmijowisko". Pierwszy odcinek produkcji, która powstała na podstawie poczytnego kryminału Wojciecha Chmielarza, obejrzymy 3 listopada.
O czym opowiada "Żmijowisko"? Grupa trzydziestoparoletnich przyjaciół raz w roku spędza wspólnie urlop wraz z całymi rodzinami. Tym razem trafiają do agroturystyki położonej w niewielkiej wsi Żmijowisko. Pewnego wieczoru, podczas zakrapianej imprezy pomiędzy znajomymi wywiązuje się kłótnia. Stopniowo ujawnia się brutalna prawda o życiu w kłamstwie, dwoistości ludzkiej natury oraz obsesji zazdrości i nienawiści.
Następnego dnia znika córka jednej z par, 15-letnia Ada (Hanna Koczewska). Pomimo poszukiwań nie udaje się jej odnaleźć. Rok później jej ojciec, Arek (Paweł Domagała), wraca na miejsce tragedii, aby jeszcze raz spróbować rozwikłać zagadkę zaginięcia córki.
"'Żmijowsko' czytałem jednym ciągiem, aż zastał mnie ranek. To się rzadko zdarza, żeby otworzyć książkę i przeczytać ją tak jak ogląda się film. Natychmiast przyjąłem propozycję wyreżyserowania 'Żmijowiska'" - opowiadał Palkowski podczas konferencji zapowiadającej serial.
"W trakcie pracy nad serialem próbowaliśmy odejść od pierwowzoru literackiego, jednak za każdym razem wracaliśmy do oryginalnych pomysłów. Ta intryga jest tak inteligentnie napisana, że każde nasze odstępstwa osłabiałyby tę historię. To był mój pierwszy przypadek, kiedy pierwowzór literacki dawał nam podstawę do realizacji tak znakomitej opowieści" - przyznał reżyser.
Co istotne, Wojciech Chmielarz jest też współscenarzystą serialu.
Pomijając aspekt kryminalny, Palkowski traktuje też "Żmijowsko" jako powieść, w której czytelnik może przejrzeć się jak w lustrze, zobaczyć dwoistość swojej natury, także te ciemne strony. Podkreślił, że jednocześnie książka nie ocenia ludzi, że nie ma w niej dydaktyzmu.
