AfryKamera 2007

Pełnometrażowe

15 fabularnych filmów, które zaprezentowane zostaną podczas AfryKamery 2007, podzielonych zostało na tematyczne kategorie: Oczami Dziecka, Obrazy Wojny, Kobiety Afryki, Podróże Afrykańskie i W Oparach Władzy.

OCZAMI DZIECKA

Reklama

1. Amour d'Enfant (Miłość dziecka)
Reżyseria: Ben Diogaye Beye; Scenariusz: Ben Diogaye Beye, Boubacar Boris Diop; Zdjęcia: Maurice Giraud; Muzyka: Wasis Diop, Występują: Sega Beye, Habib Diara, Fatou Diouf, Fatou Fall, Mamadou Sane, Omar Seck, Język: francuski

Komedia obyczajowa, 96', Senegal/Francja/Maroko 2004

Codzienne życie widziane oczami 10-latków z Dakaru. Przyjaźń, niewinne pierwsze miłości, duże i małe codzienne wydarzenia na tle ciężkiego życia dorosłych. Pomimo różnic w pochodzeniu i w życiu rodzinnym pięcioro dzieciaków staje się przyjaciółmi. Omar kocha się bez wzajemności w pięknej i bogatej dziewczynce o imieniu Yacine. Tymczasem Demba zakochuje się w żebraku. W poszukiwaniu porad życiowych kierują się do swojego duchowego mentora, sprzedawcy rowerów.

Ben Diogaye Beye - pisarz i reżyser. Po zakończeniu nauk w Paryżu współpracował przez lata z największymi nazwiskami kina afrykańskiego jak Ousmane Sembene, Ababacar Samb czy Djibril Diop-Mambety. Jego debiut jako reżysera, Les Princes Noirs de Saint Germain-des-Pres z 1972 roku, przyniósł mu dużą popularność. Przewodniczący Stowarzyszenia Filmowców Senegalskich.

Nagrody m.in.: Nagroda UNICEF za promocję praw dziecka - Fespaco 2005

2. Ali Zaoua, Prince de la Rue (Ali Zaoua, książe ulicy)
Reżyseria: Nabil Ayouch, Dave Pearce; Scenariusz: Nabil Ayouch, Nathalie Saugeon, Dave Pearce; Zdjęcia: Renaat Lambeets , Jean-Robert Thomann; Muzyka: Krishna Levy, Występują: Mounim Kbab, Mustapha Hansali, Hicham Moussoune, Abdelhak Zhayra, Said Taghmaoui, Język: arabski, francuski

Dramat, 99', Maroko/Tunezja/Francja/Belgia 2000

Poruszający film przeplatany niezwykłymi animacjami. W rolę głównych bohaterów wcieliły się dzieci ulicy Los Olvidados, portowej dzielnicy Casablanki. Ali (Abdelhak Zhayra) pragnie zostać marynarzem (kiedy mieszkał z matką, miejscową prostytutką, słuchał bajki o żeglarzu, który odkrył cudowną wyspę z dwoma słońcami). Ali wraz z przyjaciółmi stara się uciec od rzeczywistości co dzień odurzając się klejem. Odkąd opuścili szeregi miejscowego gangu, żyją w ciągłym strachu przed zemstą byłych kumpli. Z czasem dochodzi do konfrontacji?

Nabil Ayouch - marokański reżyser telewizyjny i filmowy. Urodzony w Paryżu. W latach 1987-1990 odbył kurs teatralny, po czym zatrudnił się jako reżyser i scenarzysta w agencji reklamowej. Pierwszy krótki film Les Pierres blues de desert nakręcił w 1992 roku. Wystąpił w nim znany francuski aktor Jamel Debbouze. Pełnometrażowy debiut reżyserki Mektoub zdobył uznanie na festiwalach filmowych w Afryce Północnej. Ali Zauoa to jego drugi film pełnometrażowy. Obecnie pracuje nad realizacją filmu Whatever Lola Wants, którego akcja ma miejsce w Egipcie.

Nagrody m.in.: Nominacja do Oskara za najlepszy film nieanglojęzyczny, 2001, Nagroda Główna Jury - MFF Montreal 2000, Oficjalna selekcja - MFF Sundance 2001, Najlepszy Film - MFF Sztokholm 2000, Grand Prix - Fespaco 2001


OBRAZY WOJNY

3. Indigenes (Dni chwały)
Reżyseria: Rachid Bouchareb; Scenariusz: Rachid Bouchareb, Oliver Lorelle; Zdjęcia: Patrick Blossier; Muzyka: Armand Amar, Khaled, Wystepują: Jamel Debbouze, Samy Naceri, Roschdy Zem, Sami Bouajila, Bernard Blancan, Język: arabski, francuski.

Dramat wojenny, 128', Algieria/Maroko/Francja/Belgia 2006

Historia Algierczyków wcielonych do armii francuskiej podczas II wojny światowej. Wśród nich są pochodzący z rożnych klas Said, Abdelkader, Messaoud i Yassir, którzy jako "tubylcy" mają bronić i walczyć dla "ojczyzny". Ze względu na swe pochodzenie żołnierze są traktowani jako należący do drugiej kategorii, obcina się im racje żywnościowe i pozbawia możliwości awansu.

Rachid Bouchareb - francuski reżyser pochodzenia algierskiego. Urodzony w 1959 roku w Paryżu. Do 1983 pracował jako asystent reżysera we francuskiej telewizji publicznej, następnie dla TF1 i Antenne 2. Swój pierwszy film Baton Rouge nakręcił w 1985 roku. Za drugi film Cheb (1991) Bouchareb zdobył nagrodę w Cannes za najlepszego reżysera młodego pokolenia. Za Poussieres de vie (1995) uzyskał pierwszą nominację do Oskara, z kolei Mały Senegal (2001) uzyskał szereg nominacji i nagród w Namur, Milanie czy Berlinie.

Nagrody m.in.: Nominacja do Oskara za Najlepszy Film Obcojęzyczny 2005, Najlepszy Aktor (nagroda zbiorowa) - Cannes 2006, Nagroda François Chalais za Najlepszego Reżysera - Cannes 2006, 9 Nominacji do Cezarów 2007, w tym za Najlepszy Film i Najlepszego Reżysera

4. La Nuit de la Verite (Noc prawdy)
Reżyseria: Fanta Regina Nacro; Scenariusz: Fanta Regina Nacro, Marc Gautron; Zdjęcia: Nara Keo Kosal; Muzyka: Sami Rama, Troupe Naba Yaadeega. Występują: Moussa Cissé, Adama Ouédraogo, Rasmane Ouedraogo, Georgette Paré, Język: dioula, francuski, inne

Dramat/Tragedia, 100', Burkina Faso/Francja 2004

Akcja filmu toczy się w wymyślonym kraju afrykańskim. Po dziesięciu latach wojny domowej między armią rządową prezydenta (Adama Ouedraogo), zdominowaną przez grupę etniczną Nayak i rebeliantami z grupy Bonande, pod dowództwem pułkownika Theo (Moussa Cissé), rozpoczynają się w kraju rozmowy pokojowe. Podczas święta zorganizowanego po podpisaniu pokoju dochodzi do kolejnych starć... wspomnienie okrucieństw wojny jest zbyt żywe.

Fanta Regina Nacro - ur. 1962 rok. Reżyserka filmowa z Burkina Faso. W filmie pracuje od ponad 20 lat. Pierwszy krótki film Un Certain Matin zrealizowała w 1992 roku. Od tego czasu wyprodukowała i zrealizowała ki lkanaście krótkich filmów. Najbardziej znany Bintou zdobył ponad 20 nagród na międzynarodowych konkursach oraz nagrodę główną FESPACO za najlepszy krótki film. Noc prawdy to jej debiut pełnometrażowy.

Nagrody: Najlepszy Film - MFF Fribourg 2005, Najlepszy scenariusz - MFF San Sebastian 2004, Nominacja do najlepszego filmu - MFF Paryż 2004

5. Daresalam, Reżyseria: Issa Serge Coelo; Scenariusz: Issa Serge Coelo, Ismael Ben-Cherrif, Pierre Guillame; Zdjęcia: Nara Keo Kosal; Muzyka: Sami Rama, Troupe Naba Yaadeega. Występują: Haikal Zakaria, Abdoulaye Armat, Gérard Essomba, Sidiki Bakala, Youssouf Djaoro, Język: arabski, fr ancuski

Dramat, 100', Czad/Burkina Faso/Francja 2001

Akcja filmu toczy się w wymyślonym kraju i jest opowieścią o przyjaźni "rozerwanej" przez zawieruchy polityczne. Tereny wiejskie zostają zniszczone po wydarzeniach lat 70-tych. Djimi (Haikail Zakaria) i Koni (Abdoulaye Ahmat) przyłączają się do rewolucyjnej partii socjalistycznej FRAP. Podczas walk z rządem przyjaciele zaczynają się oddalać od siebie, gdy jeden z nich zaczyna tracić wiarę w sens walki.

Issa Serge Coelo - ur. 1967 roku. Jeden z dwóch znanych reżyserów z Czadu. Studiował historię w Paryżu oraz reżyserię filmową w renomowanym Ecole Supérieure de Réalisation Audiovisuelle (ESRA). Pracował jako kamerzysta dla M6, France 3, TV5 i CFI, zanim udało mu się zrealizować krótki film Un Taxi pour Aouzou (1994). Daresalam to pierwszy film pełnometrażowy reżysera. Jego kolejny obraz Tartina City pokazywany był na tegorocznej edycji FESPACO.

Nagrody m.in.: Oficjalna selekcja - MFF Toronto 2001

6. O HeroI!
Reżyseria: Zeze Gamboa; Scenariusz: Carla Baptysta, Pierre-Marie Goulet, Fernando Vendrell; Zdjęcia: Mario Massini; Muzyka: David Linx, Diederik Wissels, Występują: Makena Diop, Milton 'Santo' Coelho, Maria Ceiça, Patrícia Bull, Neuza Borgis, Język: portugalski

Dramat, 100', Angola/Portugalia/Francja 2004

Życie w Angoli wraca do normalności po długoletniej wojnie domowej. Jeden z jej `bohaterów', Vittori, stracił nogę w wyniku wybuchu miny. Po zakończeniu wojny jest bezdomnym i bezrobotnym weteranem jakich wielu w Luandzie. Pewnego dnia ktoś kradnie mu protezę, którą odnajduje chłopiec czekający z nadzieją na powrót ojca.

Zeze Gamboa - ur. 1955 rok. W latach 1974 - 1980 pracował w angolskiej telewizji. W 1991 roku nakręcił swój pierwszy film dokumentalny Mopopio. O Heroi! to jego pierwszy pełnometrażowy film fabularny.

Nagrody m.in.: Najlepszy film - MFF Sundance 2005, Nagroda publiczności - Festiwal Trzech Kontynentów Nantes 2005, Najlepszy film - Panafrykański Festiwal Filmowy Los Angeles 2005


KOBIETY AFRYKI

7. U Carmen E-Khayelitsha
Reżyseria, scenariusz, produkcja: Mark Dornford-May; Zdjęcia: Giulio Biccari. Występują: Pauline Malefane, Andile Tshoni, Zweilungile Sidloyi, Lungelwa Blou, Język: Xhosa

Dramat/Musical, 120', RPA 2005

Sława, bogactwo, pożądanie i inne wątki najsłynniejszej opery Bizeta przeniesione na grunt Khayelitshy, jednego z podmiejskich gett RPA. Filmowej adaptacji sztuki podjęła się grupa Dimpho Di Kopane, której sceniczna wersja "Carmen" odniosła światowy sukces. Nad stroną muzyczną pracowała młoda południowoafrykańska orkiestra "Imbumba", łącząc utwór Bizeta z tradycyjnymi stylami muzyki RPA.

Mark Dornford-May - pracując przez wiele lat w teatrze, pierwszy raz zdecydował się przenieść przedstawienie teatralne na ekrany kin. Swą pracą udowadnia, że sztuka RPA może swobodnie równać się z najlepszymi produkcjami światowymi.

Nagrody: Złoty Niedźwiedź za najlepszy film - Berlinale 2006

8. Zulu Love Letter (Miłosny list Zulu)
Reżyseria: Ramadan Suleman; Scenariusz: Bhekizizwe Peterson, Ramadan Suleman; Zdjęcia: Manuel Teran; Muzyka: Zim Ngqawana, Występują: Pamela Nomvete, Mpumi Malatsi, Kurt Egelhof, Connie Mfuku, Sophie Mgcina, Język: angielski/zulu

Dramat/Kryminał, 100',Francja/Niemcy/RPA 2004

Od upadku apartheidu minęło 10 lat. Dziennikarka Thandi (Pamela Nomvete), po trudnych doświadczeniach przeszłości próbuje zacząć normalnie żyć. W wyniku licznych pobić, których jako ciężarna doświadczyła podczas przesłuchań, jej córka jest głuchoniema. Pewnego dnia starsza kobieta o imieniu Me'Tau prosi Thandi o pomoc w odkryciu tajemnicy śmierci swojej córki. To spotkanie okazuje się ważne dla obu matek.

Ramadan Suleman - absolwent Akademii Teatralnej w Durbanie i londyńskiej Międzynarodowej Szkoły Filmowej, ma na koncie wiele udanych sztuk i dokumentów. Jego pierwszy film dokumentalny, Głupcy (Fools) z 1997, ilustrujący ponurą spuściznę apartheidu, zdobył szeroki rozgłos, sięgając po najwyższe wyróżnienia m.in. na festiwalu w Locarno i Wagadugu.

Nagrody: Najlepsza aktorka (Pamela Nomvete), Fespaco 2005, Grand Prix, MFF Mons 2005

9. Yesterday
Reżyseria, scenariusz: Darrell Roodt; Zdjęcia: Michael Brierley; Muzyka: Madale Kunene, Występują: Kenneth Khambula, Leleti Khumalo, Lihle Mvelase, Harriet Lenabe, Nicholas Marino. Język: Zulu

Dramat, 96', RPA 2004

Tytułową bohaterką filmu jest trzydziestoletnia mieszkanka wioski z południowoafrykańskiego regionu Zulu (Leleti Khumalo). Żyjąca bez nowoczesnych wygód, z daleka od męża pracującego w kopalni w Johannesburgu, zachowuje pogodę ducha czerpiąc radość z wychowywania córki, Beauty (Harriet Lenabe). Równowaga zostaje zachwiana, gdy dowiaduje się, że ma AIDS i musi wyjechać na leczenie. Gdy stan Yesterday się pogarsza, stawia ona sobie jeden cel: być obecną przy Beauty w jej pierwszym dniu szkoły.

Darrell Roodt - urodzony w RPA, autor jednych z najbardziej uznanych w świecie filmów z tego kraju. Jego Place of Weeping z 1986 - zakazany przez ówczesny reżim - zdobył serca krytyków w Nowym Jorku, a sam reżyser został wyróżniony nagrodą "Artyści przeciw Apartheidowi". Kolejna produkcję (również zakazaną w RPA), The Stick, wybrano na otwarcie festiwalu filmowego w Montrealu w 1988 roku.

Nagrody m.in.: Najlepszy film (nagroda EIUC) - MFF Venecja 2004, Nominacja do Oskara za najlepszy film nieanglojęzyczny, 2001, Nominacja za najlepszy film zagraniczny - Independent Spirit Awards 2005

10. La Cathedrale (Katedra)
Reżyseria: Harrikrisna Anenden; Scenariusz: Ananda Devi, Wystepują: Ingrid Blackburn, Darma Mootien, Geeta Mootien, Gaston Valayden, Ashwin Anenden, Yves Herman, Język: kreolski.

Dramat obyczajowy, 78', Mauritius/Szwajcaria 2006

Każdego dnia Lina (Ingrid Blackburn) wstaje z myślą, by jak najprędzej wybiec z domu. Nie wie przed czym ucieka, jednak zawsze trafia na schody Katedry Saint-Louis, gdzie czekają na nią przyjaciele. Porządek dnia burzy nieznajomy fotograf, poszukujący niecodziennych obrazów Port-Louis - stolicy Mauritiusa. Roztacza on przez Liną zupełnie inną wizję przyszłości, a wybór, którego ma dokonać, wymusza jej przemianę.

Harrikrishna Anenden - lingwista, fotograf, pisarz i dokumentalista. Skończył renomowaną uczelnię SOAS. Kształcił się, m.in. w Instytucie Badań nad Rakiem w Londynie, na wydziale filmowym Uniwersytetu w Londynie. Od ponad 20 lat pracuje dla Międzynarodowej Organizacji Zdrowia jako technik specjalista. Zrealizował wiele dokumentów dotyczących kwestii zdrowotnych dla ONZ. Nagrodzony za działalność literacką: Eve de ses Decombres oraz La vie de Josephin le Fou. Katedra jest jego pełnometrażowym debiutem reżyserskim, na co dzień mieszka w Genewie.

Nagrody m.in.:Oficjalna selekcja - MFF Montreal

Reżyser filmu będzie obecny na pokazach w Krakowie i Warszawie. Film pokazywany razem z krótkim metrażem Elalini (reż. Tristan Holmes)


PODRÓŻE AFRYKAŃSKIE

11. Bunny Chow
Reżyseria: John Barker; Scenariusz: John Barker, David Kibuuka, Salah Sabiti; Zdjęcia: Zeno Petersem; Muzyka: Joel Assiazky, Wystepują: David Kibuuka, Jason Cope, Kagiso Lediga, Danny K, Język: angielski, afrikaans, taal

Komedia muzyczna, 92', RPA 2006

Kags, Dave i Joey to trójka komików-amatorów z Jo'burga. Joey jest `kolorowy' i spotyka się z chińską dziewczyną o imieniu Angela. Dave, wywodzący się z czarnej klasy średniej, nie potrafi pozbyć się tremy przed mikrofonem. Natomiast Kags, najlepszy komik z grupy, myśli nieustannie o seksie? Trójka przyjaciół postanawia udać się w podróż na największy festiwal w RPA, Oppikoppi. Mają niecny plan: wedrzeć się na scenę i stać się kultowymi komikami.

John Barker - Absolwent szkoły artystycznej (grafika komputerowa) w 1996 roku w Durbanie. Po krótkim okresie pracy przy realizacji filmu dokumentalnego postanowił zmienić zawód. Od tego czasu realizował, m.in. program komediowy The Pure Monate Show czy rozdanie południowoafrykańskich nagród muzycznych. Reżyser pierwszego mockumentary w Afryce Blu Cheez.

Nagrody m.in.: Najlepszy aktor (Kagiso Lediga) - MFF Kapsztad 2006, Najlepszy debiut reżyserski - MFF Kapsztad 2006, Oficjalna selekcja - MFF Toronto 2006, Oficjalna selekcja - AFI Los Angeles 2006

12. Le Prix du Pardon (Cena przebaczenia)
Reżyseria: Mansour Sora Wade

Francja 2001, 90 min

Od kilku dni w małej wiosce na południowym wybrzeżu Senegalu panuje gęsta mgła. Pirogi nie mogą wypłynąć w morze. Stary wioskowy marabut jest umierający i nie może celebrować rytuałów. Obowiązek walki przeciwko złym mocom przejmuje jego dwudziestoletni syn, Mbanika. Gdy mgła opada, Mbanik zyskuje szacunek mieszkańców wioski i zdobywa serce młodej Maxoye. Jego

sukcesy budzą zazdrość Yatmy, przyjaciela z dzieciństwa.

Nagroda : Tanit - Kartagina 2002

13. Conversations on a Sunday Afternoon (Rozmowy w niedzielne popołudnie)
Scenariusz i reżyseria: Khalo Matabane; Zdjęcia: Mathys Mocke; Muzyka: Carlos Mombel, Wystepują: Fatima Hersi, Tony Kgoroge, Język: francuski, suahili, angielski, Zulu

Komedia obyczajowa, 80', RPA 2005

Film na pograniczu fikcji i dokumentu. Keniloe, zauroczony przypadkowo napotkaną kobietą o imieniu Fatima, wyrusza na jej poszukiwanie. Błąkając się po parku w Johannesburgu wdaje się w rozmowy z uchodźcami. Te przypadkowe spotkania przeradzają się w serię opowieści o `zwykłej niezwykłej' przeszłości tychże ludzi.

Khalo Matabane - nakręc ił wiele filmów o RPA, w tym krótkie metraże Poetic Conversations (1996) i Love in a Time of Sickness (2001) oraz dokumenty Two Decades Still (19996), The Waiters (1997), Young Lions (1999) i Story of a Beautiful Country (2004). Conversations on a Sunday Afternoon jest jego debiutem pełnometrażowym.

Nagrody m.in.: Nagroda główna jury za najlepszy film niezależny - MF Berlinale 2006


W OPARACH WŁADZY

14. Hyenes (Hieny)
Scenariusz i reżyseria: Djibril Diop Mambety, na bazie sztuki Friedricha Durrenmatta, "Wizyta Starszej Pani", Zdjęcia: Mathias Kaelin; Muzyka: Wasis Diop, Wystepują: Ami Diakhate, Mansour Diouf, Język: wolof

Dramat obyczajowy, 110', Senegal 1993

Colobane - niegdyś bogate miasto senegalskie. Linguere Ramatou (Ami Diakhate), wygoniona z miasta i zmuszona do prostytucji, wraca do domu jako bardzo bogata kobieta. Władze miasta próbując pozyskać jej względy urządzają wielkie uroczyste powitanie, a jej byłego kochanka, Dramaana Drameha (Mansour Diouf), mianują burmistrzem miasta. Linguere chce się zemścić, jak mówi: Ludzie uczynili ze mnie prostytutkę, teraz ja zrobię z tego miejsca burdel.

Djibril Diop Mambety - ur. 1945 rok, najpierw pracował jako aktor w Narodowym Teatrze Daniel Sorano w Dakarze. Za debiut reżyserski Touki Bouki (1973) otrzymał nagrodę krytyki w Cannes. Minęło 20 lat, zanim zrealizował kolejny film Hieny. Ceniony na arenie międzynarodowej za oryginalne eksperymentalne kino. Zmarł w 1998 roku na raka płuc.

Nagrody m.in.:Nominacja do Złotej Palmy - Cannes 1993

15. Sia, La Reve du Python (Sia, marzenie pytona)
Reżyseria: Dani Kouyate; Scenariusz: Moussa Dagana; Zdjęcia: Robert Millie; Muzyka: Fanny Toure, Daniel Rousseau, Występują: Fatoumata Diawara, Sotigui Kouyaté, Balla Habib Dembélé, Hamadoun Kassogué, Język: bambara

Dramat 96', Francja/Burkina Faso 2001

Klęska nieurodzaju dotyka miasto Koumbi rządzone przez Kayę Maghana. Kapłanie kultu pytona, aby przywrócić miastu świetność muszą złożyć w ofierze najpiękniejszą dziewicę, SIA. Dziewczyna jest narzeczoną Mamadiego, który powraca z pola walki i za namową wuja staje na czele rebelii. W rzeczywistości bóstwo nie istnieje, o czym wiedzą jedynie wtajemniczeni. Kiedy dochodzi do zmiany władzy, kłamstwo nadal pozostaje podstawą jej funkcjonowania.

Dani Kouyate - ur. 1961 rok w Bobo-Dioulasso, Burkino Faso. Początkowo działał w teatrze. Absolwent szkoły filmowej w Wagadugu. Studia filmowe kontynuował w Paryżu, gdzie m.in. uzyskał dyplom na Sorbonie z socjologii i administracji. Naukę zakończył z dyplomem reżyserii filmowej na Uniwersytecie w Paryżu, gdzie obecnie mieszka. Pracuje również jako aktor teatralny.

Nagrody m.in.:Złoty Bayard za najlepszy scenariusz - MFF Namur 2001, Nominacja do Złotego Bayard za najlepszy film - MFF Namur 200, Nagroda Jury - Fespaco 2001

Najlepsze tematy