Film opowiadający losy Makbeta, lorda szkockiego który marzy o władzy i tronie królewskim. Za namową żony podstępnie zabija króla Dunkana i sam zostaje królem.
Polański zrobił film mroczny i posępny w tonacji, jednocześnie bardzo dramatyczny. Można dostrzec tu żal, rozgoryczenie i ból po niedawno zamordowanej ukochanej żonie Sharon Tate. Film był kręcony już po tej osobistej tragedii Polańskiego, po przyjeździe do Europy. Pozostawia uczucie lęku i obawy, ale też daje lekcję psychologicznego terroru, jaki może człowiek sam sobie zgotować, popełniając zbrodnię. Warto dodać, że finansował ten film szef "Playboy'a" Hugh Hefner.
Nagrody:
BAFTA, NBR Award BAFTA 1973: najlepsze kostiumy; NBR Award 1972: najlepszy angielskojęzyczny obraz
