Miał on być odpowiedzią aktora, na wstyd związany z porzuceniem dziecka i zaznaczyć publicznie jego istnienie. Scenariusz był wręcz osobistą wiadomością do córki napisaną przez Tatiego. Współscenarzystą powstałego pomiędzy scenariuszami do filmów "Mój wujaszek" a "Playtime" tekstu, był długoletni współpracownik Henri Marquet.
Tati porzucił swoją najstarszą córkę, Helgę Marie-Jeanne Schiel, kiedy ta była jeszcze niemowlęciem. Skazało go to w owym czasie, na potępienie w środowisku artystów musicalowych, gdyż jak głosi plotka, zmusił także matkę Helgi do podpisania papieru, w którym zrzekła się ona jakichkolwiek roszczeń wobec ojca dziecka. Nigdy także nie dążył do spotkania ze swoją najstarszą córką. To, że nie została ona wspomniana w żadnej dedykacji odnośnie filmu spotkało się z wielką dezaprobatą jej bliskich i rozpoczęło spór opisywany w prasie.
Oskarżono Chometa o wyrzucenie poza nawias filmu całego wydźwięku historii rozbitej rodziny. Chomet twierdził natomiast, że Tati napisał swój scenariusz dla córki Sophie Tatischeff, ponieważ miał poczucie winy z powodu częstych podróży, które uniemożliwiły mu spędzanie z nią czasu.
W wywiadzie z czerwca 2010 r., którego udzielił "The National" Chomet wyrażał się o sytuacji następująco: "W pełni rozumiem dlaczego on (Jaques Tati - przyp. red.) tego nie nakręcił ('Iuzjonisty' - przyp. red.). To było dla niego zbyt osobiste i mówiło o rzeczach, które znał zbyt dobrze, woląc je skryć za postacią pana Hulot".
W oryginale scenariusza Tati umieścił miejsce akcji w Czechosłowacji, lecz Sylvain Chomet zmienił je na Szkocję późnych lat 50-tych.
