"Ich noce" (1934, reż. Frank Capra)
Frank Capra był jednym z najważniejszych amerykańskich twórców dzieł komediowych w latach 30. oraz 40.
Historia przedstawiona w jednym z jego największym przebojów opiera się na wędrówce dwójki bohaterów w kierunku Nowego Jorku. Drogi cynicznego dziennikarza (Clark Gable) i córki milionera (Claudette Colbert) nieustannie się krzyżują, choć oboje jasno dali sobie do zrozumienia, że za sobą nie przepadają. Z biegiem czasu jednak początkowa niechęć mija i luźna znajomość przeradza się w głębokie uczucie. Fabuła filmu, mimo upływu tak wielu lat od premiery, nadal zachwyca swoją prostotą i ciepłym humorem.
W 1935 roku "Ich noce" zdobyły aż 5 Oscarów (za film roku, reżyserię, scenariusz i dwie pierwszoplanowe role).
"Kiedy Harry poznał Sally" (1989, reż. Rob Reiner)
Królowa komedii Meg Ryan w jednym ze swoich najlepszych wydań. "Kiedy Harry poznał Sally" opowiada o rozwoju relacji między dwójką bohaterów na przestrzeni lat.
Początkowo Sally (w tej roli Meg Ryan) nie przepada za Harrym (Billy Crystal). Kiedy trafiają na siebie po kilku latach, okazuje się, że trudne miłosne doświadczenia zmieniły ich spojrzenie na świat i związki. Początkowo nawiązują przyjacielską relację, która z czasem staje się żyznym gruntem dla rozkwitu miłości na dobre i na złe.
W 1990 roku film zyskał nagrodę BAFTA za najlepszy scenariusz oryginalny.
"Pretty Woman" (1990, reż. Garry Marshall)
Duet Julia Roberts - Richard Gere podbił serca tysięcy widzów. "Pretty Woman" to baśń o Kopciuszku w wydaniu dla starszych odbiorców. Gere wciela się w rolę bogatego adwokata Edwarda Lewisa, który jest zauroczony energią bijącą od dziewczyny do towarzystwa - Vivian Ward (Julia Roberts). Mężczyzna składa jej propozycję, by spędziła z nim tydzień, za co on zapłaci 3 tysiące dolarów.
Dziewczyna poznaje rozkosze luksusowego życia, ubrań i jedzenia, choć początkowo trudno jest jej się przyzwyczaić do nowej sytuacji. Ostatecznie jednak nie wszystko przypomina scenariusz jak z bajki.
Za swoją filmową kreację Roberts w 1991 roku otrzymała Złotego Globa dla najlepszej aktorki w komedii.
"Dzień Świstaka" (1993, reż. Harold Ramis)
Co by było, gdyby jeden dzień powtarzał się w nieskończoność? Tego strasznego scenariusza doświadczył główny bohater "Dnia Świstaka" - zgorzkniały prezenter prognozy pogody Phil Connors (Bill Murray).
Kiedy po raz kolejny przyjeżdża zrealizować do pracy materiał z tytułowego wydarzenia, który zwiastuje nadejście wiosny, nie ukrywa swojego niezadowolenia. Na domiar złego producentka Rita (Andie MacDowell) odrzuca jego zaloty. Kiedy Phil budzi się po fatalnym dniu, okazuje się, że... znów obchodzony jest Dzień Świstaka i cała historia rozpoczyna się na nowo. Na wszelkie sposoby próbuje wydostać się z czasoprzestrzennej pętli. W międzyczasie korzysta z okazji, poznając bliżej wszystkich mieszkańców miasta i piękną Ritę.
W 1994 roku produkcja zdobyła nagrodę BAFTA za najlepszy scenariusz oryginalny.
"Notting Hill" (1999, reż. Roger Michell)
Julia Roberts po raz drugi! Film opowiada relacji o między słynną aktorką i właścicielem niewielkiej księgarni podróżniczej (Hugh Grant). Kolejna historia jak z bajki, która wydaje się, że nie miała prawa się wydarzyć... a jednak!
Mimo przynależności do różnych światów i wbrew wszelkim życiowym przeciwnościom bohaterowie zaczynają darzyć się sympatią i wierzyć, że są sobie przeznaczeni. O "Notting Hill" pisaliśmy niedawno bardziej szczegółowo, z okazji 25. rocznicy światowej premiery.
"To właśnie miłość" (2003, reż. Richard Curtis)
Gwiazdorska obsada w świątecznej komedii o skomplikowanych rodzajach miłości. Na ekranie zobaczyć możemy m.in. Alana Rickmana, Hugh Granta, Liama Neesona, Emmę Thompson, Keirę Knightley czy Colina Firtha.
Historia przedstawia wydarzenia z życia kilku osób w bożonarodzeniowym czasie. Niektórzy są już w szczęśliwych związkach, inni walczą ze zranionym sercem, jeszcze inni dopiero uczą się, czym tak naprawdę jest to magiczne uczucie. Film udowadnia, że miłość niejedno ma imię, jednak jakakolwiek by nie była, zawsze stanowi istotną część naszego życia.
Za scenariusz i reżyserię odpowiadał Richard Curtis, który jako scenarzysta pracował również przy wymienionym w rankingu "Notting Hill".
