Reklama

Reklama

Charlotte Rampling: Pod piaskiem

W piątek, 5 lutego, 70. urodziny obchodzi Charlotte Rampling, jedna z najbardziej uznanych współczesnych aktorek europejskich, a także modelka i ikona stylu.

Rampling przyszła na świat w 1946 roku. Karierę aktorską rozpoczęła od epizodu w nagrodzonym Złotą Palmą w Cannes "Sposobie na kobiety" Richarda Lestera (1965). O swoim talencie dała znać w 1966 roku dzięki roli Meredith w "Georgy Girl" (1966) Silvio Narizzano. Wcieliła się w zepsutą współlokatorkę tytułowej naiwnej bohaterki. Gdy Meredith rodzi dziecko, które chce oddać do adopcji, Georgy postanawia je wychować, romansując jednocześnie z jego ojcem. Od tego czasu Rampling zaczęła regularnie pojawiać się na ekranie, grając zarówno w filmach angielskich, jak i francuskich.

Reklama

Swą pierwszą wielką rolę zagrała w 1969 roku w "Zmierzchu Bogów" Luchino Viscontiego, filmie rozpoczynającym niemiecką trylogię uznanego reżysera. Opowiadał on o rodzinie Essenbecków - przemysłowcach, którzy związują się biznesowo z nazistami. Rampling wcieliła się w żonę jednego z bohaterów, wysłaną wraz ze swoimi dziećmi do obozu koncentracyjnego w Dachau.

W 1974 roku Rampling wystąpiła wraz z Dirkiem Bogarde w kontrowersyjnym "Nocnym portierze" Liliany Cavani. Jego głównym bohaterem był pracujący w hotelu w 1957 roku były nazista. Rozpoznaje on w żonie jednego z gości dziewczynę, z którą związał się przed kilkunastu laty, gdy była ona więziona w obozie koncentracyjnym. Ich sadomasochistyczna relacja z czasem przybrała bardziej nieoczywisty charakter. Film Cavani podzielił krytyków. Wielu nazywało go wprost "odrażającą pornografią".

W swej karierze Rampling nie stroniła od kina gatunkowego. W adaptacji powieści Raymonda Chandlera "Żegnaj, laleczko" wcieliła się w femme fatale, uwodzącą granego przez Roberta Mitchuma detektywa. Z kolei w 1977 roku zagrała w horrorze "Orca", przez wielu nazywanym marną podróbką "Szczęk" Spielberga. Krytycy nie szczędzili także pochwał jej roli w "Werdykcie" (1982) Sydney'a Lumeta, w którym zagrała u boku Paula Newmana.

W kolejnych latach Rampling zagrała między innymi w "Max, moja miłość" (1986), w którym jej bohaterka romansowała z szympansem, oraz horrorze "Harry Angel" (1987). Później kojarzono ją głównie z rolami w kinie kostiumowym, między innymi "Miłości i śmierci w Wenecji" (1997).

Nowy kierunek jej karierze nadała współpraca z uznanym francuskim reżyserem Françoisem Ozonem. W ich pierwszym wspólnym projekcie "Pod piaskiem" (2000) wcieliła się w kobietę niemogącą pogodzić się ze śmiercią swego męża. Rampling wspominała później, że rola ta ponownie skonfrontowała ją z samobójczą śmiercią swej siostry z 1966 roku.

Rampling i Ozon po raz kolejny współpracowali przy okazji thrillera erotycznego "Basen". Wcieliła się w przeżywającą kryzys twórczy brytyjską pisarkę, która w poszukiwaniu natchnienia wyjeżdża do położonej na południu Francji wilii swego wydawcy. Spokój autorki burzy niespodziewane pojawienie się nastoletniej Julie, córki właściciela domu. Między kobietami szybko dochodzi do pojedynku osobowości, a później także wzajemnej fascynacji. "Basen" zyskał bardzo dobre oceny, a krytycy często porównywali go do najlepszych filmów Alfreda Hitchcocka.

W 2005 roku Rampling zagrała w filmie "Na południe", podejmującym temat seks-turystyki. Opowiadał on o grupie kobiet w średnim wieku, które podczas podróży na Haiti oddają się przyjemnościom z miejscowymi żigolakami. Rampling nigdy nie miała problemów z podejmowaniem tematu seksualności. "Seksualność i czułość od zawsze fascynowały kino, ale były to tematy dla młodszych kobiet, ponieważ, cóż, są o wiele ładniejsze. Ale teraz reżyserowie i widzowie odkrywają także starsze kobiety - może nie jest to tak piękne, ale na boga, nie przeszkodzi mi to w zgłębianiu tego" - mówiła później.

Ostatnia rola Rampling, w dramacie "45 lat" (2015) należy do jednej z najlepszych w jej karierze. Wraz z Tomem Courtaneyem wcieliła się w małżeństwo przygotowujące się do obchodów 45. rocznicy ślubu. Idylla zostaje jednak przerwana przez wiadomość o odnalezieniu idealnie zachowanych zwłok byłej narzeczonej męża, która 50 lat wcześniej zaginęła podczas wspinaczki w Alpach. Rampling otrzymała liczne wyróżnienia, między innymi nagrodę aktorską podczas festiwalu w Berlinie i Europejską Nagrodę Filmową. Po raz pierwszy w karierze nominowano ją także do Oscara.

INTERIA.PL
Dowiedz się więcej na temat: Charlotte Rampling

Reklama

Reklama

Reklama

Reklama

Strona główna INTERIA.PL

Polecamy