W filmowej opowieści wiele miejsca zajmują związki miłosne artysty z jego życiowymi partnerkami i muzami - Brigitte Bardot i Jane Birkin.
O filmie, noszącym tytuł "Gainsbourg (życie heroiczne)" w reżyserii Joanna Sfara, głośno było we Francji już na długo przed premierą.
Zmarły przed 19 laty artysta przeżywa dziś w swoim kraju renesans, nie tylko za sprawą swojej muzyki. Wśród młodego pokolenia odżywa dziś także moda a la Gainsbourg - połączenie elegancji w stylu Yves Saint Laurenta z wytartymi dżinsami i niedbałym kilkudniowym zarostem.
Wielu Francuzów fascynuje również upodobanie artysty do prowokacji obyczajowych i lekceważący stosunek do uznanych powszechnie konwencji.
Do żywej ciągle nad Sekwaną legendy Gainsbourga nawiązuje film Sfara, z zawodu rysownika i autora komiksów.
"Nie chciałem tylko opowiedzieć o życiu piosenkarza, pragnąłem ująć w obrazy ikonę, francuskiego bohatera, niemal świętego - który jednak był od świętości jak najdalszy" - tłumaczył w jednym z wywiadów reżyser.
Odtwórcą tytułowej postaci jest młody aktor Eric Elmosnino, który - jak podkreślają dość zgodnie recenzenci - znakomicie wcielił się w tę rolę. Jako życiowe towarzyszki Gainsbourga pojawiają się na ekranie: znana francuska modelka i aktorka Laetitia Casta (Brigitte Bardot) i zmarła niedawno tragicznie Lucy Gordon (Jane Birkin).
Serge Gainsbourg (właściwie Lucien Ginsburg), syn żydowskiego malarza i pianisty - Josepha Ginsburga, zbiegłego z Rosji po rewolucji bolszewickiej, urodził się 2 kwietnia 1928 r. w Paryżu. Był artystą o wielu obliczach - twórcą i wykonawcą licznych przebojów, kompozytorem, poetą, malarzem i reżyserem filmowym.
Pisał piosenki dla największych gwiazd estrady swoich czasów: od Juliette Greco i France Gall po Isabelle Adjani czy Vanessę Paradis.
Szczególny rozgłos zyskał skandalizującą piosenką "Je t'aime... moi non plus", którą zaśpiewał wspólnie ze swoją ówczesną partnerką, brytyjską piosenkarką, Jane Birkin. Dla innej swojej towarzyszki życia - Brigitte Bardot napisał m.in. znaną balladę "Bonnie i Clyde" i piosenkę "Initials BB".
Miał opinię artystycznego i obyczajowego prowokatora i skandalisty. Do historii francuskiej telewizji przeszedł jego występ z lat 80., gdy - w proteście przeciw wysokim podatkom - spalił przed kamerami banknot 500-frankowy. Jego wersja "Marsylianki" w konwencji reggae z 1979 roku wywołała oburzenie we francuskich kręgach konserwatywnych.
Gainsbourg zmarł w 1991 roku w Paryżu i został pochowany na cmentarzu Montparnasse, na którym chowana jest elita intelektualna i kulturalna Francji.
Tej nocy będziesz mój
Saga "Zmierzch": Księżyc w nowiu
Twój komentarz może być pierwszy!